Sizce aşk, duygular mantığın önüne geçtiği zaman, tehlikeli bir hal mi alıyor? Tutkulu mu?

Önce herkes duygularıyla hareket ederek aşktan nasibini alıyor zaten en büyük acılar ilk asklarda çekiliyor. Sonra mantığı da içine katarak ikisini dengeye koymayı öğreniyor insan. Öğrenene kadar başına gelmeyn kalmıyor ama gazi oluyorsun işte

İnsan kendi sınırlarındaki doğruyu kendi bilir ve bu dışarıdan bazen sağlıklı görünmez. Ben mantığımın müsade ettiği doğrularda geziniyorum ve bu bazen aşkla kesişebiliyor.

Aşkta mantık ne arar, ondan sersem gibi dolanıyorlar aşıklar etrafta:D, Beynin mantık, muhakeme, alanlarında azalma oluyormuş

Duygu varken mantığımla kendimi yönelendiremiyorum.. Yani en tehlikelisi de bu. bir nevi acizlik gibi birşey ne yazıkki

Mantık tabiki de duyguya göre hareket eden insan ne aşkın yolunu bulur ne de mutlu olur.

Ben duygularımla hareket eden biriyim. Hatta bu konuda baya abarttığımda doğrudur.

bende tutkulu bir hal alıyor.. gözüm kararıyor ve dünyamin icinde cok baska bir dunyada yasiyor gibi oluyorum.

Ne aşkmış yav bir konusu bitmedi gitti sıkıcı saçma işler