Hiç bir şeyden memnun olmayan bir eşim var?

Her şeyi şikayet eden, hiç bir şeyle mutlu olamayan, devamlı yüzü asık, insanlara yukarıdan bakan bir eşe sahibim. Görücü usulü evlendik. Benim ilk sevgilim oydu. Bir kız eli tutmuş biri değildim. Onun da ilk sevgilisi bendim. Maaşım gayet iyi, annem de kendi kızından ayırmaz onu. Kendisi ev hanımı, bir mesleği yok (geçiminden ben sorumluyum ondan şikayetçi değilim, para için birilerine boyun eğmesine izin veremem) böyle olduğu halde devamlı iğneleyici lafları var. Tatlı dille, güzel sözle uyarsam bile "Yaa kapa çeneni annemin evine giderim" gibi şeyler söylüyor. Sabrım sona geldi 5 sene oldu. Nasıl mutlu ederim ki onu? Üzülmesini istemiyorum bir yol gösterir misiniz?