İki aşığın hikayesi yorumunuz nedir arkadaşlar?

Benim birbirini seven iki arkadaşım vardı arkadaşlar. İkisi de samimi arkadaşımdı. İkisi de kardeşimdi. Sırlarını sakladım birbirlerinin bile haberleri olmadan. 7 yıl sevgili kaldılar tam. İlk aşk. Bu süreçte hep yanların da bir yerler de oldum. İlişkileri hep çalkantılı hep kıskançlıkla hep hatalarla kavgalarla geçti. İkisi de deli gibi sevdiler birbirlerini birbirlerine baktıkca nasıl titrediklerini nasıl gülüp ağladıklarına şahit oldum. Biri diğerini hep bana anlattı. Laf taşımamak adına hep sakladım sırlarını. Gün geldi kadın bir hata yaptı. Adam çok kırıldı. Soğudu gitmeye çalıştı ne gidebildi ne kalabildi. Kadın çok ağladı çok kötü geceler geçirdi sevdiğinin soğukluğundan. Toparladı. Sonra daha büyük bir hata daha yaptı. Sevdiğini başkasına tercih etti. Yapma etme dedimse de dinletemedim. ''bu sevdadan kurtulmalıyım'' diyordu. Adam çok acı çekti. Gururunu hiçe sayıp yalvardı gitme diye. Kadın gitti. Adam çok zor günler yaşadı. Gördüm! Çok ağladı kendini kaybetti. Kadın başkasına dokundu adamın ciğerleri söküldü. Kadın hep sevdi aslın da ama başkasının kollarındaydı. Adam yalnızlığa bıraktı kendini. Kadın başka aşklar da aradı devayı. Sevgilisini unutamadı sevdasını atamadı. Kurtulmak isterken saplandı daha da. Gün geldi dikildi karşısına boynu büküktü. Pişmanım dedi. Adam affetmedi. Adam yalnız. Kadın başkaların da arıyor devayı devasının nerde olduğunu bile bile. İkisi de paramparça. Kadın sevgililer de adam yalnızlıkta. Kendimi suçlu hissediyorum bu sevdanın en büyük şahidiyken hiç bir şey yapamamak. Aşklarınızı kaybetmeyin. Mutlu olurlar mı yorumunuz nedir?