Bir kadının bakışı mı yoksa gülüşü mü sizi daha çok etkiler?

Şu sıralar kadınlardan bahsedesim yoktu, davet etmişsin, seni kıramam.

Bir anımı paylaşayım, çünkü kendimi bu anıdan daha iyi anlatamam:

6 Ocak 2014, hava puslu, içimde bir huzursuzluk... dostlar meclisi toplanmış ama benim kalkıp gidesim var. İnanmadığım bir konuşmaya hazırlanıyorum.

Adettir, biz o mecliste hep içeriz. Garson geldi, içesim yok dedim. O kadar isteksizim.

Bir dostum, kadını sevdiği çok belli, beline sarılmış, kulağına bir şeyler fısıldıyor. İlişkileri çok taze, ikisi de heyecanlı; ama ben o kadını hiç sevmemiştim. Ve şimdi o ikisinin ilişkisini sözlerimle yüceltmem ve dostumu yalanlar ile mutlu etmem bekleniyordu; ama ben o anda o aşka - ve hiçbir aşka - inanmıyordum.

Ayağa kalktım, konuşmaya küçük bir fısıltı ile başladım. Beni duyabilmek için herkes sustu. Kafamı çevirdim, gözlerimin hizasında tanımadığım bir çift göz, o ana kadar gördüklerimin en güzeli. Öylesine derin ki... baktıkça yeniden keşfediyorum. Gözlerindeki yolculuğum, kendime dair bir arayıştı sanki ve ben aşkı yeniden keşfediyordum.

İki dakika boyunca onun gözlerine konuştum. Dizlerim boşaldı, kalbim çarpıyordu; ama içimdeki his büyüyordu. Bir an bakışlarını çevirdi, saçları önüne düştü, yarım saniye... yaşadığım en büyük yoksunluktu. Tekrar göz göze geldik, gözleri kısıldı ve gülümsedi :)

Ben inanmadan kalktığım bir konuşmada, hiç öylesine inanmamışçasına konuştum. Onun bakışları bana herşeyi - tekrar - öğretti. O güldüğünde ise... ondan ötede yaşam yoktu :)

Bakışlarında kayboldum, gülüşünde eridim ben o kadının. Sonra gitti o da tabi, daha çok yeni :)

*Sustuğum anda masadan kalkıp dışarı çıktı, ardından gittim. Orada tanıştık.