Sevgilim bana ikinci defa ayrılma talebinde bulundu ve ben yine reddettim. Kız objektif bakıldığında öyle çok güzel değil, ama benim için dünya güzeli ve daha çok karakteri için birlikteyim. Bu kız 6 yaşında babasını kaybetmiş ve bir erkek kardeşiyle annesinden oluşuyor ailesi. Annesi bu güne kadar onu koruyup kollamış ve sonurç olarak sevgilim bu günlere tertemiz gelmiş. İkimizde birbirimizin ilkiyiz. Kız aşırı hassas.
İlk ayrılma istemesinin sebebi benim her konuda bilgi ve kültür sahibi olmammış. Her konuda çok güçlü ve akıllıymışım, beni haketmiyormuş. Allah var kendimi bir kez bile övmedim. Kendimi hep geliştiren bir insanım ama, bunu o söyledi. Hiç ezme çabam olmadı. Ama bu bir ayrılık sebebi mi? Cahilliğine verdim geçtik zorda olsa toparladık.
Şimdi annesi belirli bir süre görüşmemizi istemiyor. Mezuna kaldık. Sınav süresinde etkilenip çalışamazsınız vs. diyormuş. Bu durumdayken konuşamadığımız için daha fazla etkileniyoruz ve gizli konuşmalara kalkışıyoruz. Annesi ise yemin veya hak helal etmemeye kadar varan laflarla dini kullanarak kızı uzaklaştırmaya çalışıyor. Bizde bu hükümsüz yeminlerin üzerine, sadece annesini mutlu etmek amacıyla gizli görüşüyoruz.
Dün akşam sadece ara verince bana soğuk davrandığını söylememle, annesinin telefonu alması üzerine gitti. Ertesi akşam annesinin benle konuşmamasına izin vermediğinden arkadaşından mesaj yollayarak bana, beni mutsuz ettiğini, beni hak etmediğini ve ayrılmak istediğini belirtti.
Ben bu kızı çok seviyorum. Gururumu da yok saydım ve son çaremiz olan dedikoducu bir kız arkadaşın üzerinden mesajlaşırken, adeta yalvardım. Bu sonradan çok ağrıma gitti ve küçük sebeplerle daha 5 aylık ilişkimizi bititmek istemesi benim güvenimi sarstı.
Sonuç olarak yine bir saate barıştık. Fakat ben artık her an ayrılacağını bekleyerek duruyorum.
Bukadar hassas birisi olmasa çoktan tekmeyi vurmuştum ama yüzüstü bırakmak istemiyorum.
Sizce ayrılıpta gururlumu kalsaydım.
Yoksa devam edip sevdiğim insanla kalmak daha mı doğru?
İlk ayrılma istemesinin sebebi benim her konuda bilgi ve kültür sahibi olmammış. Her konuda çok güçlü ve akıllıymışım, beni haketmiyormuş. Allah var kendimi bir kez bile övmedim. Kendimi hep geliştiren bir insanım ama, bunu o söyledi. Hiç ezme çabam olmadı. Ama bu bir ayrılık sebebi mi? Cahilliğine verdim geçtik zorda olsa toparladık.
Şimdi annesi belirli bir süre görüşmemizi istemiyor. Mezuna kaldık. Sınav süresinde etkilenip çalışamazsınız vs. diyormuş. Bu durumdayken konuşamadığımız için daha fazla etkileniyoruz ve gizli konuşmalara kalkışıyoruz. Annesi ise yemin veya hak helal etmemeye kadar varan laflarla dini kullanarak kızı uzaklaştırmaya çalışıyor. Bizde bu hükümsüz yeminlerin üzerine, sadece annesini mutlu etmek amacıyla gizli görüşüyoruz.
Dün akşam sadece ara verince bana soğuk davrandığını söylememle, annesinin telefonu alması üzerine gitti. Ertesi akşam annesinin benle konuşmamasına izin vermediğinden arkadaşından mesaj yollayarak bana, beni mutsuz ettiğini, beni hak etmediğini ve ayrılmak istediğini belirtti.
Ben bu kızı çok seviyorum. Gururumu da yok saydım ve son çaremiz olan dedikoducu bir kız arkadaşın üzerinden mesajlaşırken, adeta yalvardım. Bu sonradan çok ağrıma gitti ve küçük sebeplerle daha 5 aylık ilişkimizi bititmek istemesi benim güvenimi sarstı.
Sonuç olarak yine bir saate barıştık. Fakat ben artık her an ayrılacağını bekleyerek duruyorum.
Bukadar hassas birisi olmasa çoktan tekmeyi vurmuştum ama yüzüstü bırakmak istemiyorum.
Sizce ayrılıpta gururlumu kalsaydım.
Yoksa devam edip sevdiğim insanla kalmak daha mı doğru?
Aşk İlişkileri
YKS2026
Gündem
Dünya Kupası
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Kadın Emeği
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer
En İyi Cevaplar