Çok mutsuzum. bu mutsuzluk kaderim mi?

Çocukluğumdan beri sorunlar içinde büyüyorum. Babam bizi terk etti annem zina batağına düştü. Ablam tecavüze ben tacize uğradım. Diğer ablaam ise intihar etti. Yıkılmadım hayatımı kuracağım diye çabaladım okudum şu an ise öğretmenim.

Üç sene önce ilk kez birini sevdim ve sevildim. Üç yıl boyunca ilişkümiz sürdü ama ben ilişkimiz boyunca çocukluğumdan kalma yaralarını gün yüzüne çıkardım. Ona sığındım sevilmek beni mutlu etmişti. Ama içimin boşlukları peşimi bırakmadı ondan daima ilgi bekledim. Baktım yoruyorum ayrılmak istedim saatlerce ağladı bırakma beni aşarız diye. Güvendim. En sonunda o beni bıraktı. Yoruldum dedi. Sorunların bitmiyor dedi. Ben huzur istiyprum sen ise saplanmışsın bir bataklığa dedi. Haklıydı belki. Ama onu çok sevmiştim. Aklında zavallı biri olarak kaldım. Bu muydu sonu? İnsanlar çok vicdansız..

Hayatıma devam edemiyorum bir yıldır. O gitti ve hayatım durdu o ise benden sonra çok mutlu oldu. Ben hep mutsuz mu olucam herkes benden kaçacsk mı?
Çok mutsuzum. bu mutsuzluk kaderim mi?
Cevapla