Nisanlimi ailesinden bile kiskaniyorum, nasil düzelir?

lütfen bana cözüm yolu gösterin.. nisanlimi annesinden yegeninden kiskaniyorum. bakin sacma oldugunu bende biliyorum.. eski sevgilimde de öyleydi.. ablasi da var onu kiskanmiyorum artik.. sunu da söyliyim nisanlim beni tabiki ailesinden ayirmiyor.. hatta beni daha cok önemsiyor.. ama ben fark ettim ki, sevgisini kiskaniyorum.. mesela kendi ailemden asla kiskanmam.. galiba benim ailemi tabiki seviyor , ama herseyden cok sevmedigini bildigim icin.. nisanlim bana demisti, en önemli insanlar benim icin sen ve annem. ablasi falan da değil yani.. bunu bilmeme ragmen, neden kücücük erkek cocugunu (yegenini) kiskaniyorum? bana aptal demeyin ltf ben biliyorum hastalik zaten cözüm ariyorum.. bana ailesinin yaninda sevgisini gösterdiginde cok kiskanmiyorum.. yani yeterki o iyi davransin.. biliyorum aslinda akli fikri bende.. beni cok düsünür.. ama annesi napiyor umrunda bile degil. yani sevgisini kiskanmama geek bile yok.. tabiki sevecek annesine.. neden böyleyim? üstelik bana kötü davraniyor cogu zaman.. hakaret ediyor.. ben hala takinti gibi pesindeyim.. artik dua ediyorum Allahim onu daha az seveyim diye.. ozm bukadar kafama takmam... aklim fikrim onda olmaz.. bu artik sevgi mi onu da bilmiyorum.. bana bazen okadar kötü davranan insani niye bukadar önemsiyorum? bir kere sarilsin hemen affediyorum.. gurursuz gibi.. nasil düzelir? Şu an sevgisine cok muhtacim var.. ama benle ilgilense bile böyle kiskaniyorum.. cok sacma :( oysa ben kendim cok seviyorum ailemle kücük kuzenlerimle zaman gecirmeyi.. ama yinede en cok nisanlimla olmak istiyorum.. yani bu durum cok sacma.. o da bir saat ailesiyle. 12 saat benimle.. yani nedenim bile yok böyle 'kiskanmaya'.. hasta miyim ben anlamiyorum...
Nisanlimi ailesinden bile kiskaniyorum, nasil düzelir?
Cevapla