Nişanlımla nedense çok uzaklaştık?

nişanlımla son birkaç aydır baya bir uzaklaştık.

3 yıldır birlikteyiz, 1 yılı aşkındır da nişanlıyız. benim ondan önce çok fazla kız arkadaşım oldu. bunlarıda biliyordu, ona hiç konuşma fırsatı bırakmadan hayatımdan hepsini çıkardım. ayrıca bu ilişkide beni tabiri caizse kız arkadaşım (nişanlım) ayarttı.

daha önceleri ne zaman yanlız başına kalacak olsa 3-5 gün önceden haber veriyordu. hatta işim olduğunda bana trip atıyodu. mesela beraber uyuduğumuzda en azından uykuya dalıncaya kadar sarılıp uyurduk. 1 hafta kadar süre sevişmediğimizde benimle kavga ederdi neden diye.

2 ay kadar önce babası şehirdışına yerleşti. 10-15 günde bir 1-2 günlüğüne gelip dönüyor. buna rağmen 2.5 yıldır dizdize olalım diye cebelleşen nişanlım mesela artık gel demiyor. hatta ben geleyim diye ima etmeme rağmen yanlız kalmaktan falan bahsediyor. ayrıca pek arkadaşlarıyla da görüşmüyor. geçtiğimiz bayram haftasında komple beraberdik ve dışarıya çıktık fakat evde olduğumuzda eski samimiyetimiz yok gibiydi. sevişmekle ilgili yokladığımda istemediğini saçma sapan bahanelerle (başım ağrıyo gibi klişeler bile değil) geçiştirdi. daha az önce telefonda ilişkilerle ilgili bir film izlediğini ve hastalığının geciktiğini söyledi, bende bu arada bu konuyu bir daha araya sıkıştırdım ama yine saçma laflarla geçiştirdi. tek hatırladığım sözü ''canım gerçekten istemiyor'' idi.

şimdilerde 1 hafta görüşmeyelim hiç sesi çıkmıyor. ilişkimizin ilk dönemlerinde ben hemen hemen böyleydim fakat ona hiç böyle cevap vermedim. o dönem kafa olarak çok yorgundum. işlerim çok kötü durumdaydı. hatta hem kafa olarak hemde bedenen bu kadar yorgun olduğum halde çoğunlukla onun zorlamasıyla görüşüyorduk. benim ona jestler yapmadığımı ve onu mutlu etmediğimi söyleyip beni yönlendiriyordu. şimdilerde işlerimde iyi, kafam ve maddi durumumda rahat.

çok ilginç biçimde bir soğukluk hissediyorum. ve bu hissettiklerimi onada bahsettim bir kaç defa. saçmalama, seni çok seviyorum falan gibi cevapları var. ama bir sorun var bir yerde.