Sessizlik Neyi Anlatir Size En Cok?

Gece sessizlik diye bilinir...Ama onu duyabilenlere sesi çok yüksektir...

Çok şeyden bahseder, geçmişinizi getirip anlatır fısıltıyla kulaklarınıza..

Hayallerinizi..

Hatalarınızı..

Bir ağacın yapraklarının hışırtısında ki güzelliği de anlatır elbet..Denizin sadece mavi değil kara olduğuna da şaşırtır..

Dalgalarının kalp çarpınıtıyla, kıyısına çağırır sizi, burnunuza saldığı yosun kokusunu duyumsayacak kadar hassas alıcılarınız varsa, vakit geceyse, yapar bunu deniz..

Bir cırcır böceğinin aldatmacasını işitebilirsiniz gecede, Bir tatil mağduru olarak evinizde öylece otururken hem de..

Enteresandır..Yalnızlığınıza yandırır bir yandan, diğer yandan mazohist bir zevki yaşatır.

iyi ki yalnızım ve seninle, kendimle baş başayım dedirtir gece..

Kol gezen, gecenin devriyelerini duyurur..Sabah oluyor güneş çıkacak diyen devriyeleri vardır zira gecenin..Geceyi teslim alıp sabahın güneş kollarında eriten..

Sonra Ay gelir, korkusuzca güneşin yakıcı nefasetinden alır onu, huzurlu ışığında serin ve büyülü dudaklarıyla öperek can verir geceye yeniden...

BU bitmeyen döngü başını döndürür düşününce bile ve bu eşsiz hallere tanıklık öyle güzeldir ki bir kez tattınız mı al rengi kanınızın bile kara akası gelir geceye meyille..

Gündüz vakti onlarca kez geçtiğiniz o alelade sokağı, bir de gece dolanın. Bakın nasıl da gördürecek size göremediğiniz güzelliklerini..

Gece detaydır, gündüz ise hengame..

Ben geceyi severim güzel kız..Ve onu bir kitap dolusu anlatabilirim..Ama burda haddi bilmeli, daraltmamalı meydanı:)

Geceye çok kaptırma yakanı..Zira kıskanç bir sevgili gibidir. Paylaşmaz aydınlıklarla, onu seveni.

Başında bir yıldız tacıyla öylece yolunu bekler uyuyamaz olursun .Kulağın geceyi müjdeleyen çan seslerinde ..Elinde huzurun sihirli lambası dolaşır durursun koynuna gireceğim diye..Tutulmuş sevdalı bir başın,hulyalı bakışların vardır artık..Bir de iflaz olmaz bir yalnızlığın...

Çünkü sen yalnızca geceninsindir artık. Ama onun sadece senin sevdan olamayacak kadar çok aşıklısı vardır..

Herkes yattıgında,elime kahvemi alıp balkona cıkarım.Düşünmemem gerekenleri,koşar adım kaçtıgım onca anıyı,korkuyu,belirsizlikleri düşünürüm.İşin içinden çıkamam,rasgele bir binadaki rasgele bir daireye bakarım.Ordaki insanların ne düşündüğünü,dertlerini,huzursuzluklarını merak ederim.Sonra hepsinden vazgeçer,yatagıma giderim.Hemen hemen her gün tekrarlarım bunu.