Sevdiğiniz insanlar gitti mi? Çok sevdigimiz için mi kaybederiz yoksa çok deger verdiğimiz için mi?

Özellikle hiç gitme diyeceğim birisi gitti.
Hep kal diyeceğim, hiç sıkıldım artık demeyeceğim biri.
7 yılım, çocukluğum, abim, en yakın arkadaşım, sırdaşım, her şeyim gitti.
Bir anda. Anlayamadan, alışamadan.
Gözlerimin önünde, gözyaşlarıma aldırmadan. Nefes almadığına inanmak çok, çok zor, anlayamıyorum, hissediyorum onu. Benimle hala, okulda hala her zamanki yerimizde beraber oturuyoruz, o benim boyumla dalga geçiyor, ben onun kıvırcık yumuşacık saçlarını karıştırıyorum...
Din gibi aklımda, bir saniye bile aklımdan çıkmıyor. Sanki o kara örtünün altına hiç girmemiş gibi.

herkes gidiyor değer verdiğin de vermediğinde