İnsanların hayatında bir yerim yok. Kimse beni düşünmüyor.

Hayatım boyunca hep böyle oldu. İnsanlar önemsemedi. O zaten hep gülüyor. Aaaa o zaman sorun yok. Biz hayatımıza devam edelim. Ağlasamda farketmezki. Bakarlar ağlıyorum. İki yalandan noldu canım demeler falan filan. Hayatım boyunca ne çok sevebileceğim bir sevgili. Ne de her şeyimi paylaşabileceğim bir dostum oldu. Birbirinden gereksiz birçok arkadaş. Mesela en ufak örnek bugün yaşadığım bir şey. 11 senelik bir arkadaşım var tek muhattap olduğum kişidir. Yakın bir arkadaşım ama maalesef ona dostluk sıfatını veremiyorum hiçbir zaman. Olmuyor işte. O sadece iyi gün arkadaşı. Onunla eğlendiğimiz için benim yanımda. Bugün geldi bize. Kurabiye kısır falan yedik. Film izliyorduk. Sıkıldı kapattım. Pc yi verdim. 5-10dk takıldı. Dışarı çıkalım dedi. Ama benim karnım ağrıyordu. Acaip bir şekilde. Ona söylemiştim. Karnım ağrıyor dedim. Biraz bekle dedim. Başladı sıkıldım hadi üstünü giyin. Israr edip durdu. Bende çıktım onunla. Pek keyfim olmadı tabi karnım ağrıyınca. Niye böylesin falan demeye başladı. Halden anlamayan insanlara tahammülüm yok. Empati kurmayı o kadar iyi öğrenemesemde yapmaya çalışıyorum. İnsanlara hak veriyorum. Ama kimse beni anlamıyor. Düşünmek akıllarından geçmiyor. Yani kimse için bir değerim yok.
İnsanların hayatında bir yerim yok. Kimse beni düşünmüyor.
Cevapla