Kendimi affedemiyorum, lütfen yardım :( ?

Lütfen en baştan bana karaktersiz şerefsiz diyecek insanlar yorum yapmasın ben zaten yeterince üzgünüm... Benim üniversitede ilk senem ve çok yakın ve çok sevdiğim bir arkadaşım vardı. Her şeyimiz aynıydı kardeş gibiydik. bir gün onun eski sevgilisi benle yakınlaşmaya çalıştı benden hoşlandığını söyledi. Ben daha önce hayatımda hiçbir erkekle sevgili filan olmamıştım ve ben babasız büyüdüm hiç baba sevgisi görmedim. Bunlar tabiki bir mazeret değil ama hayatımda ilk defa bir erkekten ilgi görünce bende kendimi kaptırdım ve onunla yakınlaşmaya basladım. onunla zaman geçirdikçe arkadaşımdan uzaklaşmaya başladım... sonra arkadaşımla tamamen ilişkimiz bitti. Ben tabiki o çocukla birlikteyken de hiçbir zaman güle oynaya mutlu değildim arkadaşımı kaybettiğim için ama çocuğa da bastan umut verdiğim için onu da yarı yolda bırakamadım. Aylar psikolojim çok bozuk hiçbir şeyden tat alamıyorum sürekli içimde bir sıkıntı var arkadaşımı kaybettiğim için, çocuktan da ayrıldım. Arkadaşımla eskisi gibi yakın değiliz ama beni affetti. Ama ben kendimi affedemiyorum, kendimden nefret ediyorum, kendimi iğrenç bir insan olarak görüyorum mutlu olamıyorum bana tavsiye verebilecek biri var mı? lütfen bana hakaret etmeden bir tavsiye verin ben hatamın farkındayım... :(
Kendimi affedemiyorum, lütfen yardım :( ?
Cevapla