Artık dayanacak gücüm kalmadı, psikolojim tamamen çöktü, yaşama sevincim tükendi artık. Bittim, mahvoldum ben.

Bu sorunlar, benim 1 yıldır psikolojimi alt üst etti. Kadın olduğun için böyle konuşuyorsun, ama erkekler için hiç de böyle değil. Ben o kadar çabaladım, o kadar çabaladım ki, 2010'da dershaneye gittim her hafta sonu 730 km teperek, merkezde olmadığım için. Aç susuz dershaneye gittiğimi bilirim ben. Ayrıca; bu işler istemeyle olmuyor. İstemeyle olsaydı ben şimdiye dünyanın en zengin adamı olmuştum. Çalıştım çabaladım, elden gelenin fazlasını yaptım ama YUKARIDAKİ Vermedi işte!

Bana moral vermek için değil, gerçekler neyse gerçekleri söylemek için bunları söylemen gerekir. Dediğin doğru, herkes kendi çektiğini bilir. O yüzden, ben de kendi çektiğimi bilirim ve artık gücüm kalmadı.

anlamadın beni. İstesem de yanmışım istemesem de. Boşver

Ne yapabilirim? 5 ay daha dişimi sıkıp üniversiteye gideceğim. Orada da erken bitirebilirsem 3 sene, bitiremezsem de 4 sene dişimi sıkacağım, sonra 4 ay askerlik. Geleceğim 27 yaşına. İşe girdim, evlendim diyene kadar yaşım olacak 28. Üniversitede okurken de, ondan sonra hayatımın geri kalan kısmında da bu 3 senenin kaybının verdiği acıyı asla unutamam, elimde değil, ciğerime işledi çünkü. Haa; keşke yanılsam da unutuversem, ama mümkün değil.

Elim ayağım tutuyor evet, çoğu insan benden kötü durumda ona da amenna; fakat ''ben'' yanmışım. Anlıyo musun, ''ben''?

Ben öldüm zaten. Ne gerek var ki gidip kendini asmaya? O naneyi bir gün Azrail dedikleri meret yiyecek. Benim ruhum ölmüş.

Hiç boşuna dileme. Mutlu olacağımı sanmıyorum (en azından önümüzdeki 11-12 sene.) Olsam da iş işten geçmiş olacak. Ama umarım sen doğru çıkarsın da ben yanılmış, yanlış söylemiş, hata etmiş olurum.

Çok güzel moral verdin, teşekkür ederim.

Seni anladığımı söyledim sana. Fakat seni ya da bir başkasını anlamam, yaramın iyileşmesine, sızımın geçmesine yeterli gelmiyor. Bu benim elimde olan bir şey değil. Zaten elimde olsaydı ben iki saattir seni boş yere neden yorayım? Konuşma imkanımız olsaydı güzel şeyler konuşurduk o zaman, fakat ben seni anladım ama sen beni anlamadın. boşver. Yine de Teşekkür ederim. Hoşçakal cennet çiçeği.

Bize destek olması gerekenler, köstek oluyorlar. Ana-baba-kardeş dediğimiz insanlar bile. O yüzden; bizim dermanımız el oğlunda, kendi hısım akrabamızda değil. Ben senin iyi niyetli birisi olduğunu biliyorum, sözlerinden anlamıştım zaten. Ama lafın geçmiyor işte bana, ben yardımını kabul etmiyorum, anlamıyorum ya seni, o yüzden sen beni boşver, kendin iyi ol, o yeter bana. :(

Düşünmekle üzüntüden kurtulunsaydı emin ol ben şimdiye dünyanın en mutlu insanı olurdum.

Senin de beni anlamayacağını anladım. Yarın ilk işim, askerlik şubesine gidip tecilimi iptal ettirmek olacak. Yeter artık.

peki

Selam olsun ey yüce Muhammed'in ümmeti

Bulamadık biz daha hidayeti, himmeti

Demek dertlerde imiş gençliğimin zimmeti

Vatan millet sağolsun, gitti canım gençliğim

Mezarımı sorarsan, mezar benim gençliğim.

Senin o basit dediğin sorunlar, benim 1 yıldır psikolojimi alt üst etti. Kadın olduğun için böyle konuşuyorsun, ama erkekler için hiç de böyle değil. Ben o kadar çabaladım, o kadar çabaladım ki, 2010'da dershaneye gittim her hafta sonu 730 km teperek, merkezde olmadığım için. Aç susuz dershaneye gittiğimi bilirim ben. Ayrıca; bu işler istemeyle olmuyor. İstemeyle olsaydı ben şimdiye dünyanın en zengin adamı olmuştum. Çalıştım çabaladım, elden gelenin fazlasını yaptım ama YUKARIDAKİ Vermedi işte!