Annemi çok seviyorum aynı zamanda karakterinden nefret ediyorum.

yazımı okumaya da bilirsiniz,ama gerçekten çok kötüyüm.belki yazarak içimdekileri dökmüş olurum.. bir anne kızına karşı babasını kışkırtır mı? kendi aferin alsın diye eksiklerini söyler mi, bizi kıskanıyo bak şimdi biz gülünce mutsuz oldu der mi,(araları yıllardır çok kötü,10 yıl önce çok döverdi annemi,küfürler havada uçuşur hala da öyle)ama annem bunu kabullenemiyor.ben 6 yasındayken beni köşeye sıkıştırırdı bizi hep sen kavga ettiriyosun diye. kendi eksiklerini hem bende tamamlamaya çalıştı,benım üzerime attı.babam bana çok düşkün annem kötü davrandığında kızar hep ona,her istediğimi yapar,hep öper.ama annem bunları çekemiyor,hiçbir şey yokken bile gelir kavga çıkartır. kilolu olduğum için küçümsedi hep beni.kendisi de 75 kilo. ben antidepresan,insülin direnci hapları yüzünden 92 kiloya kadar cıkmıstım.spora yazıldım.zayıflamaya başlayınca hemen baktım az yemeye başlıyor,kahvaltı etmiyor falan.tam diyete başlıyorum akşamına evde kızartmalar,börekler.çocukluğumda devamlı kızartma hamur işi yedirdi bana,onun yüzünden insülin direnci oluştu.yahu bir anne bu kadar mı kıskanç olur.kişi kendinden bilir işi. babam bana yalvarıyo gezmeğe gidelim diye adamı hep tersliyorum çünkü biliyorum gidersek annem burnumdan getiriyo. kıskansam inadına gitmez miyim?inadına güzel davranmaz mıyım? na yapacağımı gerçekten bilmiyorum, tek bildiğim artık gücümün kalmadığı.