Çok seviyorum be?

Zamanımın çoğunluğu onu düşünmek ile geçiyor. Onun düşünürken onun ile hayal kurarken bile içim içime sığmıyor. Yüzünü düşündüğümde hani arabayla yokuştan aşağıya inersiniz içinizde heyacan hissi oluşuyor ya onun kat kat fazlası oluyor. Her gece onun ile beraber olduğumuzu hayal ederek yatar sabah kalktığımda ise yatağımdan kalkmaz hep onu hayal ederdim. Bu artık çok farklı bir boyut aldı ki artık onu karşımda hayal edip onunla konuşuyorum ve ona sarılıyorum. Bu bitince tabi orada hiçbir şey olmadığını anlıyorum. Ben bu kızı çok seviyorum ama yapamıyorum gidip söyleyemiyorum lanet olsun. Özgüven ile ilgisi yok bu durumun. Lanet olsun. Şimdi ise başkası ile beraber. Çocuk tam bir p*ç afedersiniz. Arkadaş ortamı falan rezalet malın teki. Yani tam bir mal. Çocuktan daha yakışıklıyım daha kültürlü daha bilgili her şeyimle çocuktan daha yukarıdayım ama ib*e gidip söyleyebiliyor. Benim konuşamama gibi bir sorunum yok oldukça iyi konuşurum. Ama sevdiğim bir insana karşı konuşmak çok zor. Ama ben ona deli gibi aşığım. Bitmiyor da sönmüyor da kurtulamıyorum bu duygudan.
Çok seviyorum be?
Cevapla