Kaynananızla birlikte yaşar mısınız?

evet... seve seve yaşardım. (annesi-annem ayrımdan kim olduğu anlaşılması açısından kullanıyorum. çünkü kayınvalidem sözünden hiç hoşlanmam) hatta annesi yakalandığı bir rahatsızlık yüzünden bizim evlilik tarihimizi babası ertelemek istiyordu. fakat annesi yaşadığı evde mutlu ve rahat olmadığı için ben bir an önce evlenip annesini de yanımıza almak istiyordum. gerçekten onu kendi annem gibi sever sayardım. bazen oturur konuşuruz annelerimiz hakkında. ikimiz de annelerimizi çok erken kaybettik. benim annem de tek bir kadındı. keşke yaşasalardı da hep beraber otursaydık diye düşünürüz. şimdi diceksiniz ki karşıdan söylemek kolay... ama bunu söylemeden önce biraz duralım.

daha öncedende biraz anlatmıştım. annemle babam boşandıkları için ben ve annem ananem ve dedemle yaşıyorduk. annemi kaybettikten sonra 3ümüz kaldık. evlenmemize 3 ay kala da dedemi kaybettik. ananem ya yalnız kalacaktı ya evlenmeyecektim. eşim sağolsun, allah bin kere razı olsun "başımın üstünde yeri var " dedi. şimdi hala ananem de bizimle yaşar.

evet... bazı zorlukları olduğunu kabul ediyoruz ama onun bizim üstümüzdek etkileri herşeye değer. öncelikle kızlar doğmamıştı. bazen kavga ederdik. ananem duymasın diye birbirimize sesimizi bile yükseltemezdik. duyup da üzülmesin diye. bunun evliliğimize o kadar yararı oldu ki... sonra da kızlar olunca da zaten normalimiz öyle olduğu için bağırmamaya devam ettik. büyük kızım 4,5 yaşında. 1 kere bile tartıştığımızı görmemiştir. yani biz bir nevi onlara önden hazırlığımızı ananemle yaptık :)

şimdi büyük kızımdan hiç bi farkı yok gözümüzde. onunla inatlaşıyor, bizden ilgi bekliyor...

bunun bizim cinsel hayatımıza çok bi etkisi olmadı. hatta büyük kızım ortamızda küçüğü ise yan tarafımızda yattığı halde hem renkli hem de çoğu çifte göre daha aktif olarak cinselliğimiz devam ediyor.

ananemle beraber olduğumuz için kendimizi vicdanen çok rahat hissediyoruz. iyi ki böyle olmuş diyoruz. ailenizden birilerini kaybedince onlarla olmadığınız 5 dak. bile lanet edip kendinizi suçluyorsunuz.

bu sadece karşınızdaki kişiyi "kendi ..." gibi görmenizle ilgili... yani kendi ANNEM, BABAM... o zaman onlara karşı daha iyi nyetli olabiliyorsunuz. kendi ailenizle hiç mi tartışmıyorsunuz? düşünmek gerek bunları...

o kişiyi kayınvalidem olarak değil evlendigim adamı bnm için büyüten emegi olan kişi ki şuanki erkek arkadşımla öyle bir durumda kalsam hayır cevabı vermem çünkü şuan ailemden uzakta okuma çabası veriyorum ailemden çok sevgilim yanımda canım birşey istese ailemden önce o biliyor ya da çok üzgün olsam teselli eden o, ve ben eger onunla evleniceksem allahın izniyle ben annemi özledim diye aglarken tesselliyi ondan buluyordum ki onunda annesi var sadece babası vefat etmiş bir annesi varken hyr bn anneni istemem diyemem ki ilerde allah korusun babamın başına bişey gelse bnde kendi annemi yanıma almak isterim onun annesini niye istemiyim oda annem olucak sonuçta