Öfke sevginin önüne geçer mi?

Eğer öfkelenilen olay kişinin gerçekten ciddi bir şekilde sıkıntısını yaşadığı bir şeyse ve karşısındaki insan onun bu sıkıntısı anlayamadigi gibi bir de üzerine gidip tahrik ediyorsa, o öfke her şeyin önüne geçer. Eğer o kişi özen ve hassasiyet gosterseydi yine de öfkenin ve hiddetin boyutu bu kadar büyük olur muydu?
Tepkisini gösteren kişinin öfke seviyesinden ziyade karşısındaki insanın o kişiye nasıl davrandigidir asıl olay. Karşı kişi sevseydi zaten öfkeli bireyi, öfkelendirmeden anlayış gösterir ve belki yumusamasi için ön konuşma yapabilirdi. Bunları yapmamis kişiye karsi kendini tutmaya çalışan öfkeli birey nereye kadar tahammül gösterebilir? Elbet patlayacak ve bu çok sert olabilir. Çünkü İnsanız.

Geçemez... Çok sinirlensem dahi kendimi tutabilirim. Öyle anlarda mantığım kalbimi dinler ve ortamdan uzaklaşıp sinirimi dışarı atıp sevdiğim insanın yanına gelirim. Yok illa karşımdaki insana zarar vereceğim, kafaya koyduysam bunu nefretle güçlendirilmiş bir sevgi gösterisine çeviririm. Bkz. Seni ağlatırım ama sadece benim yanımda ağlayabilirsin, sadece benim için ağlayabilirsin. :)