Gerçekten yardıma ihtiyacım var bu durumu atlatmak istiyorum hiç bişeyden mutlu olamıyorum

başımdan buna benzer bir sorun geçmişti :). neyse direk çözüme odaklanalım :).

'sanki hayat enerjim kalmadı ' böyle düşünüyorsan eğer şüphen olmasın hayat enerjin kalmamıştır. yani olsa bile böyle düşündüğün sürece olmaz :). öncelikle pozitif düşün. zihnindeki bütün negatif düşünceleri teker teker odaklanarak sil.

'kahkaha attıran espri anlayışımda gitti. '. artık davranışların değişiyor olabilir. bu gayet normaldir. ben eskiden esprilerimle bütün okulu güldürebilen bir insandım (hocalarda dahil :). ama öyle bir değişim oldu ki. birden okuldaki neredeyse en disiplinli kişi ben olmuştum :) yani bu davranış değişimi ile alakalıdır. kendine yakıştıramıyorsan o davranışı, zamanla soğursun bu pek de önemli değildir. zaten kahkahaya boğan esprilerdense tebessüm ettirecek espri yapmak daha iyidir. en azından birazda olsa espri yeteneğin vardır. bunu değiştiremezsin.

'sadece eski güzel anıların hatırına bana katlanıyolarmış gibime geliyor'

ve şunu da unutma. hiçbir kimseyi güldürmek gibi bir zorunluluğun yok.

'Önce mutlu olduğum aktiviteler haz vermemeye başladı'

bu sözüne göre gördüğüm kadarı ile benliğini değiştirmek istiyorsun. şuandaki karakterinin bazı yanlarından pek mutlu değilsin. ve bu yüzden haliyle değiştirmeye çalışıyorsun.

'en kötüsü ailem dışında hiç kimseyi sevemiyorum artık..'

bunun sebebi ise sen kesinlikle birinden bir darbe yemişsin anlaşılan :) yani birini çok sevmişsindir. onun seni sevmediğini anlayınca bütün dünyan yıkılmıştır. ve böyle olunca da ailen dışında hiç kimse ile sevgini paylaşmamaya karar vermişsindir.

sana tavsiye edebileceğim bir iki şey olacak. neticede ben nek adar söylersem söyleyeyim bunları kafanda bitirmen gerekecektir :)

birinci olarak kesinlikle pozitif düşün. negatif düşünmeye izin verme. ve bütün negatif düşüncelerden kurtulmaya çalış.

şunuda unutmamalısın ki davranış değiştirmek kötü birşey değildir. insan davranışlarını değiştirerek kötü davranışlarını düzeltir. bunu kötü bir şey gibi algılamamalısın. aksine güzel birşeydir. insanın kendi açıklarını görüp kapatmasının verdiği hazdan daha güzel ne olabilirki :)

bak ne güzel kendi davranışlarını kendin ölçüp (ki buna öz eleştiri derler :) değişmeye karar veriyorsun. bunu herkez yapamaz. kimse kendini kolay kolay eleştirmez :)

Dostum aynısı bu sende bende de oluyor. Eskiden bütün okulca tanınırken şimdi kimsem yok. Arkadaşlarım geçmişin hatrına takılıyorlar benle. Ama zaman geçtikçe hiçbiri yanıma gelmiyor. Eski enerjim de kalmadı onların yanına gidesim de gelmiyor. Çoğu kişi değiştikten sonra (yaz bitimi okulların açıldığı sıralar) iyi görünmediğimi bir sıkıntım olup olmadığını soruyorlar. Onlarla da iki konuşuyorum ama eski iş yapan ağzım gitmiş yerine sadece yemek sokmaya yarayan bir delik gelmiş sanki. Yazın yaşadığım tek olay sevgilimin benden ayrılmasıydı. Onda da o kadar etkilenmediğimi düşünüyordum fakat okullar açılıp yalnız kaldığımdan beridir onun benden bişeyler götürdüğünü düşünmeye başladım. Yine de ne yaparsam yapayım bu ruh halinden çıkamıyorum. Eski günleri düşünüp duruyorum. Dikkatim çabuk dağılmaya başladı derslerime de odaklanamıyorum. Sorununu halledebildiysen dönebilir misin bana :,)