Sı̇zce unutmalı mıyım, beklemeli̇ mi̇yi̇m, yoksa her duruma hazırlıklı mı olmalıyım?

Senenin başından beri sevdiğim bir kız vardı gerçi hala seviyorum; Onunla konuşmam gerektiğini düşünmeye, başladım ama bir türlü fırsat oluşmadı oluşacağı durumlarda da etrafı çok kalabalıktı, buna rağmen gidip konuşmayı da düşündüm ama o kadar çok güzel gülüyordu ki gidip mutluluğunu bozmaktan korktum, uzaktan onun gülüşünü seyretmek yetti bana. sayfalarca yazdım gülüşünden, yürüyüşüne kadar. Arkadaşım sevdiğim kızın yakın arkadaşına benimkini sormuş kız,”onun sevgilisi var demiş” ben bunu duyduğumda beynimden vurulmuşa döndüm. sevdiğim kızın yakın arkadaşının yanına gittim“ben onu senenin başından beri seviyorum, ama hiç konuşamadım ona olan duygularımı bu deftere yazdım dedim bu defteri ona verir misin” dedim. Oda “tabii ki veririm” dedi. Ertesi gün Facebook’u açtım sevdiğim kız aynen şöyle bir mesaj atmıştı;"Yazdıklarını okudum çok güzel yazmışsın çok teşekkür ederim. ilk defa Birisi benim için böyle güzel ve anlamlı şeyler yazdı gerçekten çok güzel. Sana kızmam sevdiğin için hele hiç kızmam. Sevmek suç değil. Gaddar bir insan değilim. Bunu neden dönem sonunda verdiğini anlayamadım ters tepki vermemdenmi korktun? Sadece nazik bir dille konuşurdum. Belki senin istedeğin bir şekilde değilde. Arkadaş olabilirdik ama malesef bunları yeni öğrendim. Tüm yazdığın yazılar için tekrar tesekkur ederim.” bende ona cevap yazdım sonra 1 gün kadar konuşmadık sonra bir anda "altatn dersin var mı" diye mesaj attı sonra 2-3 saat kadar facebook'tan konuştuk çok sıcak kanlı konuştu her şeyi anlattı, küçüklüğünden şuandaki durumuna kadar ben de aynı şekilde ama sevgilisinin olması buna rağmen benimle konuşması beni biraz tuaf bir durumun içine itti zaman zaman istediklerimi soramadım bu yüzden sonra bir 5 gün kadar mesajlaşmadık sonra ben dayanamadım "1 tane kalan dersin vardı onu geçtin mi yazdım" oda içtenlikle cevaplar verdi zaman zaman mesajları geç attı ama hiçbirini cevapsız bırakmadı. Yine konuşuyoruz ama kısa cevaplar veriyor.