Hayatımıza giren yanlış insanlar yüzünden doğru adamları harcıyoruz... Sizce bu ilişki bitmeli mi? Sevgimiz bu durumu atlatır mı? Ne olur yardım edin?

Arkadaşlar hayatımda ilk defa böylesi geldi. Aşırı mantıklı, olgun, sorumluluk sahibi bir adam. Çok seviyorduk, ama asla anlaşamadık. Aramızda ki yaş farkında dolayı benim psikolojik sorunlarım. Benim hayatıma bundan önce bir adam girdi 2 sene sürdü. O adam sosyal medyayla alakasız biriydi. Yani şifrelerini alıyodum siliyodum, gerekirse kapattırdım da. Yani sözümü Ne biliyim karşımdaki de bana çok karışırdı, şifrelerimi isterdi. Böylece bende güven sorunu olmazdı. Ben çok zor güvenen bir insanım. Net insan isterim karşımda... şu an anlatacaklarımı da , ilk defa böylesi girdiği için afalladım sanırım. Lütfen çok iyi okuyun ve yardım edin...

Benim prensiplerim var. İnsan olarak iyiyiz ama beraberken olmuyor ya. Ben değişemiyorum onun gibi mantıklı olgun olamıyorum. Benim erkeğimin kız arkadaşı olamaz ya. Yani 1 2 kişi hadi en fazla 10 olsun. Tamam eyvallah tek benle görüşüyor, izin günlerinde benle. İş arkadaşları dışında her gün gördüğü başka kız yok özel olarak buluştuğu bir kızda yok. Ama ordan burdan şurdan arkadaşı da olsa, benim erkeğimin sosyal medya hesaplarında kız bulunamaz ya. Yani bana açıklasın şurdan tanıyorum silersem ayıp olur felan tamam derim. Samimi olmadığı arkadaşları da ekli. Hepsini bilcem tanıcam didiklerim ben ya. Ama tanımıyorum da.

Telefonunu 1 kere karıştırmadım şifre istemedim o da istemedi. Ee ben nasıl güveneyim? Güvenilmicek bir çocuk değil ama ben hep şüphe içinde olcam. Benim erkeğim sosyal medyayla içli dışlı olamaz. Ya kız arkadaşı da olamaz valla bak önem sırasına koysun. Böyle fedakarlıklar yapıcak. Ya tamam diceksiniz ki konuşuyor mu yooo konuşmuyor. Ama kalsın rehberimde sosyal medya da bana zararları yok ki diyor. Ya yok bana çok ters cidden. Aşırı kıskanç bir insanım düşünün. Ya benim erkeğimin gerekirse kız çevresi olamaz ya.

İşte o da sadece birbirimizi sevelim, huzurlu olalım buna bakıyor. Üzülüyor bu hallerime sıkılıyor. Ben senle kavga etmeyelim suratın asılmasın diye bunları yapmıyorum, arkadaşlarına bile bakmıyorum tatsızlık huzur bozulmasın diye diyor. O benle kavga etmeye çekinirken benim bunları yapmam. Güvenmeme üzülüyor. Güvenemem ben ya. Bu şartlarda nasıl güveneyim ki? Birine güvenmem çok zor çok. Ayrıntılara takılan bir insanım. Evet evliymişiz gibi davranıyorum belki de ama umursuz olamıyorum ben çevremden böyle gördüm.
Hayatımıza giren yanlış insanlar yüzünden doğru adamları harcıyoruz... Sizce bu ilişki bitmeli mi? Sevgimiz bu durumu atlatır mı? Ne olur yardım edin?
Cevapla