Kaybetmekten Korkmuyor Ne Yapmalıyım?

Sevdiğim ve gelecek planladığım kişinin rahatı için çalışmak neden zararlı oluyor anlamıyorum.

Sorunlarınla ilgilenmeyip seni hiç takmayan birini mi istersin sen bir kadın olarak?

Sorduğum şey zaten bunu nasıl yaşatabileceğim. Gitmemden korkmuyor diyorum kalkıp ayrılalım dersem peşimden koşmayacak gurur yapacak biliyorum. Kaç zamandır beraberiz tanıyorum onu

Açık açık anlatayım soruyu soruyorsam gizlemem de doğru olmaz. Bu sıralar çok sıkıntılı bir dönemden geçiyor hastalık ve sınav stresi aynı anda başında ve ben onun rahatı için her şeyi yapıyorum bak para lazım oluyor borç bulup gönderiyorum o kadar uğraşıp. Bunlar yaşanırken ben ona nasıl derim sıra sende biraz da sen uğraş diye

Çok nadiren konuşuyoruz hastaneyle uğraşıyor annesi babası yanında oluyor derken fırsat olmuyor konuşmaya. Bencil demek istemiyorum ona ama biraz fazla umursamaz olduğuna eminim. Yok mu bunun mantıklı bir yolu o hiç bana demeyecek mi gitmenden korkuyorum diye.

Kadın kafasından hiç anlamıyorum. Her şeyiyle ilgileniyorum değer kaybeden sünepe herif oluyorum bir sorunuyla ilgilenmesem duygusuz odun oluyorum. Ne bunun ayarı bir söyler misniz

Dünyada bu ayarı tutturabilen bir erkek var mı?

Bugün yalan söylediğini düşünerek üstüne gittim. Biraz ileri gittim sanırım ama bıktım artık konuşamamaktan habersiz kalmaktan ilgisizliğinden. Herkesin sevgilisine davrandığı gibi davrancam sana ona katlanırsan hayatımda kalırsın dedi şimdi ne yapmalıyım sence

Ondan istediğim sözleri duyana dek ona sevdiğimi de özlediğimi de korkularımı da söylemiyorum öyleyse. Umarım haklısındır ve umarım kaybetmem..

Umarm dedğin gibi olur fikirlerin için çok teşekkür ederim

bir kadın olarak bu durumda nasıl bir erkek istediğini söyler misin bana? Umursamaz erkeklerin nesi çekici geliyor anlamıyorum sizi.

Zaten çok az konuşabiliyoruz bir de az arayacak olursam 2 haftada bir kez falan aramam gerekiyor artık.

Haftada bir kez ancak sesini duyabiliyorum.

Bak farklı şehirlerdeyiz diğer cevaplarda da anlattım hastaneydi derslerdi annesi babasıydı derken müsait olmuyor. Haftada bir kez konuşabilmemiz bile nimet. Mesajlaşmamız da iki günde bir falan anca.

Ne yapayım mesela? Tüm sorunlarıyla ilgileniyorum hep arayıp soruyorum bu kötü bişey mi anlamadığım o. Ben o kadar soğuk duramam onla bir gelecek planlıyorsam bir olmamız gerek iki ayrı kişi değil.

Bunu kendisi de söylüyor ben duygularımı öyle yoğun yaşamam diyor ama bunca emeğimin hiç mi karşılığı olmayacak böyle geçer mi hayat?

Duygularını hep böyle gizleyecek mi? Hep mi kaçacak göstermekten konuşmaktan

Çok az söyler sevdiğini. 2 yıldır birbirimizi sadece 3 kez gördük ama yine aynı şekilde çok az söyler özlediğini. Ayrı şehirlerde yaşıyoruz birbirimize bağlıyız ki bu kadar zamandır ayrılmadık. Ben son bulmasından çok korkuyorum o ise sanki hiç bişey olmayacakmış gibi yaşıyor.. Her tartışmada işin sonu senin gibi birini istemiyorum git hayatımdan oluyor sonra ben yalvarıp yakarıyorum...

Yanına gitmeme imkan yok ben yurttan okula gidecek yol parasını bile bulamıyorum ayrı şehirlerdeyiz dediğim gibi.. Belki de çok uzun zamandır birbirimizi göremiyor olduğumuzdan böyledir bilmiyorum

Görme fırsatım olduğunda mutlaka yaparım.