Kendimi ezik yalnız beğenilmiyor hissediyorum

Bİraz küçük bir şehirde ailemden uzakta üniversitede okuyorum kendimi yalnız hissediyorum bir kız arkadaşım olsun istiyorum ama kızlar bana bakmaz bir kızla konuşuyorum sınıfta çok güzel yeşil gözleri sarı saçları var çokta güzel bakıyor o kız bana yunan mitolojisindeki tanrıçalar kadar ulaşılmaz geliyor çünkü benim gibi bir ezik o kızı elde edemez diye düşünüyorum ama kız güzel olduğu kadar iyi kalpli benim gibi bir ezikle konuşuyor gözlerinin içine bakıp kayboluyorum derinlere dalıyorum başkası ona yaklaşsa kıskanıyprum bu kızlada herzaman muhabbet kuramıyorum zaten bazen konuşuyorum dakikalarca o anı bekliyorum daha şu zamana kadar hiç kız arkadaşım olmadı ezik silik birisiyim kendime güvenim yok boyum posum var ama cesaretim yok arkadaş ortamlarına giremem toplu gidilen yerlerde lafımın önemi yoktur çevremdekiler benimle zaman zaman dalga geçerler onlara kızarım ama engelleyememe çünkü umursamazlar beni bazen bazı densizler okulda bile rezil eder beni beni umursayan azdır lafımın değeride yoktur zaten bende bundan dolayı kısık sesle konuşurum insanlarla diyalog başlatamam onlar isterse konuşabilir anlıyacağınız ezik silik önemsenmeyen bir insanım ama bu kızdan çok hoşlanıyorum ve artık bıktım ezilmekten bir tavsiye verin ne yapıyım bu durumdan kurtulayım