Kendine güvenen ve güçlü kadınlar bence aşırı kıskanmaz diye düşünüyorum. Sizce? Detaya buyrun?

Şimdi şöyle detay vericem...
Aramızda 5 yaş var. İlk tanıştığımızda o kadar manyak ve paronayak değildim. Yaşım küçük bile olsa olgun mantıklı konuşmasını bilen kafa zehir gibi biri gibi geliyormuşum ona. Çünkü o zamanlar o kadar umursamıyodum. Ama aylar geçtikce aşırı kıskanmaya,kuruntu,şüphe cocukca mantıksızca hareketler beraberinde getirdi... Şimdi aptal mısın sen kızım diyorum kıskansan bile belli etmeyeceksin takmıyacaksın.
Gayet güzelim,çokta beğeniyor,fiziğimde yerinde. Ha her şey güzellik değilse bile karakterimle onu etkileyip kendime özgüvenim olursa o zaten hayran kalır. Yani onu bıktıran değil huzur veren insan olmalıyım.. Bunları biliyorum da şu kıskançlığı atamıyorum...

Örneğin gerçekten kendine güvenen kadın,en ufacık şeyden kızlardan kıskanmaz. Ben onun sosyal medyada takip ettiklerine,onu favlayan beğenenlere kadar bakıp çıldırıyorum.
Örneğin sosyal medyada takılması bile rahatsız ediyor. Tweet atmasını her şeyini kıskanıyorum.
Örneğin böyle aşırı kavga ettikce kendimi yanında ezik hissediyorum.

Özellikle kızlar biraz motive eder misiniz şu kızcağınızı. :)