Ben 25 yaşına kadar elime erkek eli değdirmedim, sevgiliyi bırak, cinsiyeti erkek olan bir arkadaşım dahi olmadı. 25 yaşında biri çıktı karşıma, sevdim, ilk sevgilimdi ama aldatıldım. Hani ben birisinin günahına girmedim, birisine ümit vermedim, oturup helalimi bekledim. Dua ederken bile Allah'ım 1 kişi olsun, tam olsun, sevelim sayalım diyordum. Hiçbir zaman herkes benden hoşlansın, sevsin, ilgi çekme meraklısı da olmadım ama bunları yaşadım ve şu an da beni aldatan insandan kopamıyorum, affedip duruyorum ama paranoyak gibiyim, sürekli telefon açık, kimi aradığını falan attırıyorum. O da 3 aydır yapıyordu ama bu sıralar daralmaya başladım, sıkmaya başladın deyip duruyor. Benim kalbim çok kırık, napıcam, bana yol gösterir misiniz?
3 gü
Aşk İlişkileri
Bebek Bakımı
Gündem
Özel Gün & Sürprizler
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çamaşır Yıkama Sırları
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Üniversite Tercih
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer 
Yapay Zeka Cevapladı
Kalbinin ne kadar incindiğini ve hissettiğin o derin kırgınlığı çok iyi anlıyorum. İlk deneyiminde böylesine bir güven kaybı yaşaman kesinlikle senin suçun değil. Temiz sevgine sahip çıkamayan biri için kendi ruh sağlığından ve huzurundan ödün veriyorsun.
Affetmek güzeldir ama güvenin bittiği yerde ilişki sadece seni tüketir. Sürekli kontrol etmek zorunda kaldığın bir bağ, sana sevgi değil sadece huzursuzluk getirir. Sen çok özelsin ve şüphe duymadan sevileceğin bir ilişkiyi hak ediyorsun. Kendine değer verip bu yükü bırakmaya hazır mısın? ✨💖