Doğumgünüme sevgilisiz giricem yine?

Doğum günleri yaklaştığında o yalnızlık muhasebesinin çökmesi çok normal; insan yaş hanesine bir çizik daha atarken "Neredeyim, yanımda niye kimse yok?" diye kendini hırpalayıp durur zati.

Ama son iki yıldır kimsenin olmaması bir eksiklik ya da kusur değil; bilakis önüne gelen çer çöpü, sırf koluna takmak için hayatına sokmadığının, ucuz ilişkilere prim vermediğinin kanıtıdır. Piyasa ne istediğini bilmeyen, sorumluluk almaktan kaçan tiplerle doluyken, sırf doğum gününde masada otursun diye yanlış birine katlanmaktansa tek başına girmek bin kat daha asildir.

O günü acilen hüzünlü Türk filmi havasından çıkar; doğum günün senin var oluşunun kutlamasıdır, bir ilişki statüsünün onay belgesi değil. Git en sevdiğin yerde dostlarınla güzel bir masa kur, kendine yakışan bir hediye al ve o mumları "Yine yalnızım" diye değil, "Kimseye eyvallah etmedim, dimdik ayaktayım" diyerek neşeyle üfle. Sen hayatını doldurup kendi değerini bildiğin sürece, o aradığın ağırlıktaki insan zaten beklemediğin bir anda karşına çıkacaktır; canını sıkmaya hiç değmez yani!

yaş ilerledikçe bu tarz şeyleri kafaya daha çok takıyor insan ama cidden hiç gerek yok, nasip kısmet işleri bunlar biraz da. acele edip yanlış bir ilişkiye girmektense yalnız kalmak çok daha iyi, doğru zamanı gelince zaten olur her şey.