Nişanıma saatler kala nişanlımdan soğumam normal mi, abla ve yeğenini önceliği yapınca ben mi abarttım?

Yakın zamanda sözüm var ve sevgilim başka ülkede yaşıyor, ailesi de oralı bu nedenle hepsi gelecek. Sevgilim bugün buraya geliyor ve ailesi de isteme gününden birkaç gün önce gelecekler. Ve sevgilimle aramda aynen şu muhabbet geçti. (Diyelim 25 Eylül günü söz günü olsun)

''Yeğenimi 26 Eylül'de mi yoksa 27 Eylül'de mi akvaryuma götürelim?''

Öncelikle neden konumuz bu? İkinci olarak ne alaka? Neden ablası ve çocuğunu gezmeye götürüyorum nişandan bir gün sonra dolayısıyla ona ''Akvaryumda size iyi eğlenceler, ben katılmıyorum.'' dedim. Bana ''Neden?'' dedi ve cevabım ''Turistlere tur yapmak ve katılmak istemiyorum.'' dedim.

Onun cevabı ''Anladım, zaten kesin bir plan yok ve fark etmez'' burada sinirlenmeye başladım. Çünkü nasıl sinirli olmayayım? Cevabım ''Nişandan sonra ailenle vakit geçir, iyi'' oldu.

Sanki yılın her günü birlikteyiz sanki ben günümün her dakikasını onunla geçirme şansına sahipmişim gibi ve sanki isteme ve sözden 2 gün sonra ülkeden gitmeyecekmiş gibi bana ''yeğeninin büyük İstanbul turunu'' planlatıyor.

Sonra yazdığımdan sonra bana ''Yo hayır seninle geçireceğim'' dedi ve ben de ona ''Lütfen yeğeninin İstanbul turunu planla, nişandan sonra benimle vakit geçirmene gerek yok.'' dedim. Bana ''Hayır'' dedi ben de ekledim ''Lütfen ailenle akvaryum gezine odaklan'' dedim.

Sanki hiçbir problem değilmiş gibi bana dertlerini anlatmaya başladı yolculukla ilgili ve ben de ona rica ettim lütfen problemlerini bana anlatma, ilgilenmiyorum dedim sonra bozulduğumu anladı. Bence tam bir rezalet. Benden özür diledi ama kim özür dilemesini takar ki bana çekilen muameleye bakın lütfen.

Ona ''Her gün benimle olduğundan ve her gün sözlendiğimiz için oldukça sıradan bir gün. Tabii ki de ailenle vakit geçirip onlarla olmalısın. Ama sahiden merak ediyorum biz birazdan evleneceğiz ve merak ediyorum ne zaman ben ilk planda olacağım?''

Bunu söyledikten sonra hâlâ yolculukla ilgili problemlerini anlatmaya devam ediyordu gerçekten çok rahatsız oldum. Ve dedim ''Lütfen ailene anlat ben ailen değilim, olamadım.'' dedim.

Durmadan saçmalayıp durdu. ''Şu ağzını açtığında ağzından bir tane mantıklı cümle çıkmıyor.'' dedim. Bana ''Sen ikinci planda değilsin.'' dedi. Bu sefer açıkça yazdım çünkü neden yazmayayım? ''Ablan ve kızının yaşamlarını bu kadar önemsiyorsan benimle evlenme ve hayatının geri kalanını onlara bakarak geçir. Neden benim vaktimi çalıyorsun?'' Bana ''Yok sen daha önemlisin'' gibi zırvaladı. Ona ''Yeğenini akvaryuma götürmeyi düşünecek kadar ince ve kibar birisin.'' ''Ancak ülkeden ayrılmadan bir gün önce nişanlandığın birine özel bir hediye vermek aklına bile gelmiyor.'' ''Tam evlenilecek birisin'' dedim.

Bana ''Bunu demek istemedim.'' dedi ama neyi demek istemedin çok komik. Sonra ekledim ''Hatta bir fikrim var evlendiğimizde de ben balayına gelmeyeyim sen ablanı tatile götür.'' ''Hatta ve hatta bence sen buraya hiç gelme bence ailenle bir tatil planlayın ben kendi kendime ailemle burada kutlarım nişanımı.'' ''Zaten plan yapmıştım nişandan sonra kuzenimi ve çocuğunu gezmeye götüreceğim çünkü onlar benim için çok önemli.'' Sonra da konuşmak istemiyorum dedim ve daha da cevap vermedim zaten mantıklı bir konuşması da yok hâlâ yolculuk hakkında zırvalayıp duruyordu cevap bile vermedim.

Hâlâ çok sinirliyim hâlâ öfkem geçmiyor. Ona laf bile anlatmak istemiyorum öyle çileden çıktım. Abartıyor muyum abartmıyor muyum cidden kendimi sorgulattı bana. Sanki her dediği çok normal ben çok fazla istek içindeyim gibi.

Ben objektif olarak okumanızı, hata yaptım mı yapmadım mı bana söylemenizi ve nasıl davranmalıyım tavsiyenizi bekliyorum.