Erkekler kolay elde ettikleri kadından sıkılır mı?

Gerçekten seven bir erkek için "kolay elde etmek" diye bir kavram yoktur; çünkü kalbine dokunan bir kadını bir kupa, fethedilmesi gereken bir kale ya da sonuca ulaşılınca kenara atılacak bir ganimet gibi görmez.

O "kolay elde edilen kadından sıkılma" hikayesi, sevmenin ne olduğunu bilmeyen, egosuyla yaşayan ve sadece kovalamacanın yarattığı adrenalinin peşinde koşanların bahanesidir. Bir kadın sana sevgisini, şefkatini, ilgisini oyun oynamadan, araya sahte engeller koymadan ve gurur yapmadan tertemiz sunuyorsa; aklı başında bir erkek bunu "kolay lokma" olarak değil, hayatın ona sunduğu en büyük lütuf olarak görür. İçten içe bilir ki, o kadın gardını düşürüp ona kalbini açmıştır; bunu suistimal etmek değil, o kalbi incitmeden sarıp sarmalamak gerekir.

Bir erkek bir kadından "çabuk elde ettiği" için sıkılmaz. İki insanın ruhu birbirine değmiyorsa, konuşacak bir ortak dertleri kalmamışsa veya paylaştıkları şey sadece tensel bir hevesten ibaretse sıkılır. Kırk takla atıp senelerce peşinden koştuğu kadından da sıkılır, ilk günden elini tuttuğu kadından da; mesele sürecin zorluğu değil, o kadının adamın içinde bıraktığı izin derinliğidir.

Has bir delikanlı, karşısındaki kadının samimiyetini zayıflık sanmaz. Sevildiğini bilmenin, kafasını o omza huzurla koyabilmenin kıymetini bilir. Kaçan kovalanır taktikleri sadece ergenlerin ve ruhu aç gezenlerin eğlencesidir; yuva hissi arayan bir erkeğin tek istediği, o sevginin saflığına güvenip sırtını yaslayabilmektir.

Öyle düşünenler varoş, boş tiplerdir.

Elde edilme biçimi kadının değerini belirlemez. Önemli olan içeriktır.

Örneğin çekici ama zrtüğün önde gidenini zorla elde ettiğimde neden değerli olsun?

Yani basma kalıp toplumsal inanışlar, sorgulamasını bilmeyen, zeka fukarası toplumların itibar ettikleri şeylerdir