Erkekler içindeki o yaramaz çocuğu neden göstermekten kaçınıyor?

Erkeklerin içindeki o yaramaz, neşeli çocuğu göstermekten kaçınmalarının temel sebebi, toplumun onlara yüklediği ağır rollerdir. Toplum içinde erkeklerden sürekli güçlü olmaları, her şeyin üstesinden gelmeleri ve hayatındaki kişiye karşı her an sarsılmaz bir duruş sergilemeleri beklenir.

Örneğin bir kadın ağladığında ya da duygularını açıkça yaşadığında bu çok doğal karşılanırken, erkek en ufak bir zayıflıkta veya neşeli/çocukça bir harekette "Sen ne biçim adamsın, erkek dediğin güçlü olur" gibi acımasız yargılarla karşılaşabiliyor. Bu baskı yüzünden erkekler de içlerindeki o eğlenceli, şakacı çocuğu bastırıp sürekli kalın bir "ciddi ve her şeyi kontrol eden" maske takmak zorunda hissediyorlar.

Oysa içindeki o çocuğu bazen serbest bırakmak bir zayıflık değil, insanın ruhunu dinlendiren en saf haldir. Fakat ne yazık ki erkekler, yargılanma korkusundan dolayı bu masum ve doğal yanlarını sadece çok güvendikleri, yanlarında tamamen kabuklarına çekilebilecekleri nadir insanların yanında ortaya çıkarabiliyorlar.

Yooo hiç de bile içinde yaşatıyorum elma ağacına tırmanıp elma yolan :) kiraz ağacına salıncak kuran, misket oynayan o çocuk hep içimde :) tabi bunu herkes göremez :)

Boyle daha iyi be rengarenk:)) onu cikarinca bu sefer daha kotu:)

Duruma göre davranıyorum büyükle büyük çocukla çocuk oluyorum

onu yanlızca hanımının yanında gösterir mutluyken. o yüzden bi erkeğin hanımı, erkek için gizli bahçedir

Çünkü toplum güçlü erkeğe saygı duyar. Çocuğa da ayak işleri yaptırır.

çok yaramaz gösterirsem kötü olur , kötü çocuk o...

Kadın veya erkek olgunluğa ulaşmış insanın çocukça davranmaya ihtiyacı ve isteği olmaz diye düşünüyorum.

Olamaz, sorumluluklarımız çok

O konuya girme