Cezaevine girecek, çocuğu olan sevgilimi beklemeli miyim yoksa ayrılıp evlilik ve anne olma hayalime mi odaklanmalıyım?

2 buçuk yıldır ilişkim var, o boşanmış, çocuğu var, ben ise bekarım. Onu çok seviyorum, ilişkimiz çok iyi gidiyordu, hiçbir sorun yoktu, ne o beni aldattı, ilgisiz bıraktı, hep yan yanaydık ama bir sorun vardı. Ben bu zamana kadar hep evlenelim dediğimde, “bekle para yok, bekle” diye diye 2 buçuk yıl geçti ki ben ondan çok bir şey beklemedim, küçük bir düğün olsun yeterli, seni seviyorum, her şeye razıyım, seninle mutluyum dememe rağmen o “ben bu şekilde evlenemem, param yok, kendime güvenmem gerekiyor” deyip durdu. Ama ben “her şeyi beraber yaparız” dememe rağmen, her evlilik muhabbetini açtığımda hep kendimi tartışırken buldum. Evlilik harici her şey çok güzel tabii bana, hatta “ne istiyorsun daha, hep yanındayım, seni mi aldatıyorum” deyip duruyordu ama onun çocuğu var sonuçta, bir kaybı yok ama ben anne olmak istiyorum ve yaşım 31, yani çok genç de değilim. Öyle böyle 2 buçuk yıl oldu, ben de bırakamadım, küçük bir kavgadan dolayı, önceden de infazı vardı, onu da yaktı tabii, cezası geldi 1 yıl 9 ay ve şimdi kaçıyor, teslim olmadı. “Ekimde teslim olacağım, hava çok sıcak, bu havada yatamam” diyor, e ekime kadar kaçıyor, ekimde girecek, 1 yıl 9 ay cezaevinde olacak, “beni bekle” diyor, ben de “bekleyemem” demedim, “beklerim” dedim. Telefonlaşıyoruz gün içinde ne yapacağımı bilemiyorum, cidden o çıksa cezaevinden 34 yaşında olacağım, çıkınca evlenecek mi, yine mi “bekle” diyecek, meçhul olacağım 35, yani bilmiyorum. Onun kızı büyüyecek, 13 yaşında olacak, ben hâlâ anne olamayacağım ne için ama onu da çok seviyorum, kıyamıyorum, vicdan yapıyorum, bana bir zararı olmadı çünkü ama beynim yanıyor düşünmekten, çok çaresizim. Akıl verir misiniz, empati yaparak siz olsaydınız ne yapardınız, nasıl yol alırdınız