Ne olur üşenmeden okuyun :( Kimsem yok dememe rağmen benim yanımda durmadı?

Arkadaşlar, bir buçuk yıllık bir ilişkim oldu. Kendisini gerçekten çok sevdim ama son altı aydır yaşamadığım üzüntü kalmadı. Anne ve babam ayrı, halam bizimle yaşıyordu. Halam aşırı baskın, sinirli bir kadındır. Sevgilimi istemedi, evinde saygısızlık yaptı hem ona hem bana. Sevgilim ona rağmen yanımda oldu. Şimdi bir buçuk ay önce babamı kaybettim. Babam da sevgilimi biliyordu ve onaylamıştı. Ben sevgilimle babamın tanıştığını bir komşumun kızına demiştim. O da gidip halama demiş, halam çıldırdı ve bana baltayla saldırdı evde. Halamla yaşamama kararı aldık sonradan sakinleşmesine rağmen. Sevgilim de yine de “halanla dur” deyip duruyordu tek kalmamam için, ben de “sana beddualar ediyor hâlâ, ne diyorsun” dedim. Son zamanlarda kendisini biraz kıskanmalarım da başladı. O da “ara verelim” dedi. Yine de babamla ilgili, mevlitle ilgili sorular soruyordu. Sebebin ben değil, halam olduğunu söyledi. “İleride de bize sorun yaratacak, dedikodu yaratacak, bunu kaldırır mıyım bilmiyorum” dedi. Son konuşmada da ben aradım merak edip, bana artık iyi olmadığını, şerefsiz biri olduğunu söyledi. Ben “ihtiyacım var sana” dedim, “benim de ihtiyaçlarım var” dedi. “Hiç mi hayal kurmadık” dedim, “halan içine etti hepsinin” dedi. Ben de “kapımızı kapatınca biz kalırız” dedim. “Sen kapatamazsın o kapıyı” dedi. En son “yeter, kapatalım, s. ktir git” deyip telefonu kapadı. Sonra alnına vurmuş sinirden, onu attı. Cevap vermedim, sildim onu. Sabah da “engelledin mi beni” yazmış. İnstagram’ı kapalıydı açmış, hemen oradan da sildim. İnanın kalbim çok yanıyor, ne olursa olsun beni böyle zamanda bırakmaz, yanımda olur dedim, bana acımasızca konuştu. Halam yüzünden pişman olup dönsün istiyorum. Sizce bana yazar mı? Yazsa da zor ama yazsın istiyorum