Ben olmasam da yokluğum var dediğiniz kimse oldu mu?

Bana haksızlık gibi geliyor hayatında olmadığım, olamadığım birinin yokluğumu hissetmesi ya da hayatımda olmayan, olamayan bir insanın yokluğunu hissetmem. Neden haksızlık sonradan gelecek insana haksizlik.. Tabii ki insanız yaşanmışlık, yasanamamislik, hayaller, bizim şiirimiz, bizim şarkımız, bizim hayalimiz, bizim bizim.. uzayıp gider anılar, muhabbetler.. Kabul etmek gerekiyor belki de. Unutmak.. Mutlu olsun, Alllaha emanet olsun, yeniden sevsin ve sevilsin diyebilmek ama sonra arkada bırakabilmek ve arkaya bir daha donmemek, donmeyi istememek.. Belki hemencecik olmaz ama Sabahattin Ali'ye sonuna kadar katılıyorum. "Seni seviyorum. Deli gibi değil, gayet aklı başında olarak seviyorum." aklı başında sevelim her şeyi tüm duyguları yaşanmış bitmiş, olmamış, olduramamis olduğumuz bir hissiyatla tuketmeden, kapağı kapatabilmek..