Anneme karşı nefret doluyum, hayatıma aşırı karışan kontrolcü anneye kızmakta haksız mıyım?

26 yaşına girdim, hayatımın her alanına karıştı, tek sıkıntım doğru dürüst bi üniversiteye gitmemek oldu, tek suçum buydu ama ben hayatım boyunca tamamen başarısız biri olmadım, çabaladım. Lise mezunuyum, küçük yaşta dini eğitim de aldım, az çok ibadetlerimi de yapmaya çalıştım, kötü arkadaşlıklara, ortamlara karışmadım, devamlı gezen tozan alışveriş yapan biri olmadım. Ona rağmen 25 yaşında sevgili yaptım diye ağzıma sıçtı, o yaşa kadar sevgilim bile olmamıştı, olmaması için elinden geleni yaptı, hiç şans vermedi, verse de bir sürü kusur buldu, tek derdi okumamışım. Çevremdeki çoğu saçma sapan bölümler okudu, keşke ben de saçma da olsa bir iki bölüm okusaydım. Atanan gerçekten 1 2 tanıdığım var, diğer herkes ya evlendi benden önce, ya normal bi işte çalıştı ya da kendi işini yaptı ama asgariyle yani, öyle ha deyince kimse memur olmadı. Üniversite okusam bu sefer atanamadan olmaz diyeceklerdi ki en azından dışarıdan okumaya çalıştım, çalışmama karşıydı, ben de tembelliğe vurdum, çalışmadım, o da istemiyordu. Ben de hep arkamda bi destek olsun bekledim, tek başıma bi şeyler yapamam özgüvensizliği vardı. Arkadaşlarıma karıştı, onunla görüşme, bununla görüşme, bu değişmiş, o bilmem ne olmuş vs. Şimdi bakıyorum ne birikimim var, ya birikimi geçtim o da sebepti ama ben özgüvensizliğimden yapamadım. Ama arkadaşlığım bile kalmamış, mesaj atıyorum, kimse eskisi gibi davranmıyor, sapkamı koydum düşündüm, ne arkadaşım kalmış ne çevrem var, yalnız kalmışım, ne sosyalliğim var. Beni her şeyden kısmaya çalışmış çünkü 0 güven, sevgilimden önce de güvenmiyordu, sonra da güvenmiyor, bi şey değişmedi. Şimdi sevgilim var diye bi yere çıkarken kan kusturuyor, onunla buluşurum diye mutlaka her çıktığımda benimle tartışarak o günü zehir ediyor. Eczaneye gideceğim, gitmiyorum, bi ihtiyacımı alacağım, almıyorum çünkü neden, açıklama yapmak zorunda kalmamak için, uğraşmamak için. Çok bıktım, gerçekten bıktım ama hiç şaşırmadım, sevgiliden önce bu kadar pimpirikli davranan birinin ben zaten bu duruma nasıl yaklaşacağını bilmeliydim. Çevremdeki herkes evlendi.
Güncellemeler
7 sa
Herkes evlendi bi ben kaldım evlenmemekn zoruma gitmiyor ama beni devamlı ertelemesinden biktim onu yapma bunu yapma şunu etme diye diye 26 yaşına kadar ne doğru düzgün gezmisim ne dışarı çıkmışım ne çalışmışım ne de evlendim hayatım boyunca herseye olduğu gibi evliliğe de gv kaldım karşı istemiyor bahane buluyor ama sadece sunu biliyorum eğer onun yüzünden bu iş olmazsa hayatim boyunca onu affetmiycem ve büyük konuşmayayım ama evlenmiycem bu cezayı ona bi ömür vicdan azabı olarak cektirircem
Anneme karşı nefret doluyum, hayatıma aşırı karışan kontrolcü anneye kızmakta haksız mıyım?
Cevapla