Annemden nefret etmek hakkım mı?

Aslında annemin durumu çok iyidir, bir sürü evleri işyerleri var. Yani istediği şeyi parayı verip hemen alabilecek durumda. Ama ben küçüklüğümden beri hep para esirgenen çocuk oldum. Daha 10 yaşındayken bile istediğim şeyleri alabilmek için okulda 10 saat yemek yemeyip harçlıklarımı biriktiriyordum. Artık açlıktan bacaklarım titrese bile bir şişe su almıyordum param gitmesin biriksin diye. Bütün çocukluğum para biriktirmekle geçti, arkadaşlarımla bir kere bir kafede oturup bir şeyler içemedim. Durumumuz kötü olsa anlarım, neyse der geçerim ama durumumuz çok iyiyken böyle olması çok zoruma gidiyor. Bu yaz düzgün bir telefon alabilmek için tüm yaz çalıştım, abim hiçbir şey yapmadan sırf telefonu bozuldu diye son model iphone aldı annem ona. Bana gelince 3 bin liralik telefonu bile taksitle alıyordu, ben diyorum nerden para bulsam nerde çalışıp telefon alsam abim diyor iphone aldık iphone watch da alalım annem de diyor tamam. Geçen sene kış geliyor diye kasımda kazak falan alacaktım kışlık, bütün kış almama izin vermedi kışlığı şubat-mart ayında aldım. kazakların da en ucuzundan alacaktım 900 lira mı ne tutuyordu onun bile bir ton lafını yaptı. Dün dondurma alacaktım başladı oha demeye, sanki altın alıcam. Dedim ben veririm sana parasını tamam