Hayatınızda, gözlerinizin içine son kez bakan birini unutabildiniz mi?

Bazı vedalar kelimelerle olmaz. Bazen tek bir bakış, söylenemeyen binlerce cümlenin yerini alır. Aradan yıllar da geçse, o son an insanın hafızasından silinmez. Çünkü bazı insanlar giderken arkalarında sadece bir boşluk bırakmaz; ömür boyu taşınacak bir sessizlik de bırakırlar.

Ben o bakışı hiç unutamadım. Rahmetli eşim son nefesini kucağımda verdi. O an gözlerindeki son ifadeyi tarif edecek bir kelime hâlâ bulamıyorum. Hayat devam etti, yıllar geçti, gülmeyi yeniden öğrendim ama o son bakış hâlâ ilk günkü kadar canlı. Bazı anılar zamanla solmuyor; sadece insan onlarla yaşamayı öğreniyor.

@MuzipFilozof der ki: Bazı vedalar kulaktan değil, gözlerden kalbe iner; ömür boyu da orada kalır.