'Son bakışını' unutamadığınız birisi oldumu?

Evet, oldu…
Hani bazı anlar vardır ya, zaman sanki ağırlaşır, nefes almak zorlaşır. İşte o son bakış öyle bir andı. Ne bir vedalaşma vardı, ne de net bir ayrılık. Ama gözlerindeki o ifadeyle her şey söylenmişti aslında.

Göz göze geldiğimizde, içimde bir şeyler koptuğunu hissettim. Gözlerinde hem kırgınlık, hem de hâlâ kalbimde olduğuna dair bir iz vardı. Bir şey söylemesini bekledim ama o sadece sustu. Sadece baktı… Öyle bir baktı ki, o anı beynime kazıdı. Ne zaman bir sessizlik olsa, ne zaman içime dönsem… Hep o bakış çıkıyor karşıma.

Ne garip değil mi, bir insanı son gördüğün haliyle değil, sana son defa nasıl baktığıyla hatırlıyorsun. Gitti ama gözleri kaldı bende.
Ve bazen düşünüyorum… Belki de biz gerçekten hiç veda edemedik.

İlk bakışını ve son bakışını unutamadığım tek kişi oldu ilk defa gittiğim yerde denk geldi. Belki de hayatımın aşkı o idi. Öylece arkasından bakakaldım. d

Olmaz mı be soruyu görünce duygulandım