3.5 yıllık ilişkim bitti canım yanıyor?

Arkadaşlar, 3,5 yıllık bir ilişkim vardı. Bu kızı gerçekten canımdan çok seviyordum. Onu her şeyden korumaya çalışıyordum. Doğru düzgün bir ailesi yoktu, hepsi beş para etmez insanlardı. O yüzden ona karşı hem sevgili hem de ailesi gibi olmaya çalıştım. Hayatımın merkezine almıştım. Yediğimiz içtiğimiz ayrı gitmiyordu. Sabah akşam konuşuyorduk.

Mart ayında kavga ettik ve ayrıldık. Yaklaşık 1 ay hiç konuşmadık. Sonra ben özleyip yazdım. Bana hayatında biri olduğunu söyledi. Sanki tanıdığım o masum, çocuksu kız gitmiş; yerine gaddar ve duygusuz biri gelmişti.

Aylarca peşinden koştum ama nafile. Geçenlerde buluştuk. Birlikte vakit geçirdik. Sonra bu çocukla bir şey yaşayıp yaşamadığını sordum. İlk başta kesinlikle inkâr etti, "Hayır." dedi. Sonra itiraf etti ve birlikte olduklarını söyledi. O an başımdan kaynar sular döküldü. O benim ilk aşkımdı.

Daha sonra bunun sadece iki kez olduğunu, pişman olduğunu, hatırlamak istemediğini ve alkolün etkisiyle olduğunu söyledi. Ben onu hâlâ çok seviyorum ama yaptığı şey bana çok ters geldi. Evet, ayrılmıştık ama 3,5 yılın da mı hiç hatırı yoktu? Ben daha başka bir kıza bakarken bile rahatsız olurken, onun bunu yapmış olmasını bir türlü sindiremiyorum.

Üstelik bana karşı aşırı sert tepki verdiği, benimle yapmadığı birçok şeyi onunla yaptığını da öğrendim. Bu da canımı daha çok yaktı.

Rüyalarımdan çıkmıyor. 10 kilo verdim. Kalbime söz geçiremiyorum. İhanet duygusu beni mahvediyor. Mart ayından beri ayrıyız ama sanki acım hiç azalmadı. Her sabah acı çekerek uyanıyorum. Hayatım mahvoldu. Eskiden bana zevk veren hiçbir şey artık zevk vermiyor. Altı aydır adeta ot gibi yaşıyorum.

Şimdi ise o çocuk bunu bırakmış ve bu sefer onun için acı çekiyor. Kendime olan saygımı kaybettim. Beynimle düşünemez oldum. Duygularımı yönetemiyorum. Ne nefret edebiliyorum, ne soğuyabiliyorum, ne de öfkelenebiliyorum. Sadece hayal kırıklığı, kalp acısı ve göğsümde sürekli bir sıkışma hissediyorum.

Ne yapabilirim? Her türlü şeyi denedim ama hiçbir şey geçmiyor. İşime odaklanamıyorum. Zamanında onunla daha rahat vakit geçirebilmek için ayrı eve çıkmıştım. İş yerim de eve uzak olduğu için bir taşla iki kuş vurmuş olacaktım ama şimdi o ev bana resmen hapis oldu. Sürekli onu hatırlatıyor.

Bir de her gece çok gerçekçi rüyalar görüyorum. Sanki her şeyi yeniden yaşıyorum. Bunu nasıl aşabilirim? Gerçekten bu acıyı yaşayan veya atlatabilen varsa tavsiyelerini duymak isterim.