Öfkenizi başkasından mı çıkarıyorsunuz yoksa sadece hak edene mi tepki veriyorsunuz?

Benim öfkem rastgele etrafa saçılacak kadar ucuz ya da masum insanları yakacak kadar kontrolsüz değil; o yüzden onu sadece yerini, zamanını ve adresini tam olarak hak eden kişiye özel bir teslimat gibi sunarım. Başkalarının hatasının faturasını masumlara kesmek acizliktir, öfkeyi sadece asıl sahibine yöneltmek ise erdemdir. Benim bu konuda ki düşüncem herkes ektiğini biçer eğer benden sert bir tepki alıyorsan, bu bir haksızlık değil, senin kendi ellerinle kazandığın bir ödüldür...
Bu ödülü de sahibinden başkasına vermek ayıp olur :)

Ben öfkemi başkasından çıkarmam. Birinin yaptığı hatanın faturasını, hiçbir suçu olmayan başka birine kesmek bana haksızlık gibi gelir. Sinirleniyorsam da bunu hak edene ve hak ettiği kadar gösteririm. Çünkü kontrol edilemeyen öfke, karşıdakinden önce insanın kendi karakterine zarar verir.

Zaten gerçek güç, sesini yükseltmekte değil; öfkeni yönetebilmektedir. O an haklı olsan bile öfkeyle söylenen bir söz, bazen yıllarca tamir edilemeyecek izler bırakabiliyor. Bu yüzden önce sakinleşmeyi, sonra konuşmayı tercih ederim.

@MuzipFilozof der ki: Öfke insanın aynasıdır; karakter ise o aynaya bakarken kendini tutabilmesidir.

Öfkemi başkasından çıkarmam çünkü yaşadığım bir olayın sorumlusu olmayan birine tepki göstermek haksızlık olur. Böyle durumlarda kimseyi kırmamaya çalışırım. Genellikle sessiz kalmayı ve biraz yalnız kalmayı tercih ederim. Bu sayede sakinleşip duygularımı kontrol edebilir, daha sonra durumu daha sağlıklı bir şekilde değerlendirebilirim.