İlişkide sorun çıkınca savaşır mısın yoksa çekip gitmeyi mi seçersin?

Valla ne yalan söyleyeyim, öyle hemen havlu atıp kaçan biri değilim; ortada emek verilen, sevilen bir şey varsa sonuna kadar savaşırım. Ama savaşmak dediğin tek taraflı olmuyor ki azizim.

​Karşımdakine diliyle, kalbiyle derdini anlatmaya çalışırsın, bağ kurmaya çabalarsın; bakarsın ki hâlâ aynı yerde sayıyorsunuz, duvara konuşuyor gibi hissediyorsun... İşte o an bende şalter atar. Çünkü mesele inatlaşma ya da "ben haklı çıkıyım" davası değil, karşılıklı tıkanıp kalmak. Anlatmaktan dilinde tüy bittikten sonra o iletişim kopuyorsa, zorlamanın da bir âlemi yok.

​Yani evet, her zaman ilk anında çekip gitmem ama bazı şeyler kaçınılmaz bir duvara çarpıyorsa, uzatıp da birbirimizin ömrünü tüketmenin manası yok. Sessizce, arkaya bile bakmadan çeker giderim; çünkü bazen gitmek, kalıp kendini hırpalamaktan çok daha büyük bir erdemdir.

Ne ile savaşacağıma bağlı değişmeyen şeyler için savaşmam

Savaşma nın işe yaramayacagina inanıyorsam, sıvışırım.

seven çekip gitmez orası net