Gecenin bu saatinde aklına düşüp de "Gecenin gölgesinden çıkıp gel" demek istediğin biri var mı?

"Hayatınız boyunca unutamadığınız ama asla sizin olamayan biri oldu mu?"

Bazı insanlar hayatımıza eş olmak için değil, iz bırakmak için giriyor sanki...

Aradan yıllar geçse de adını duyunca içinizin sızladığı biri var mı?

"Söz kirlenir de aşk kirlenmez mi?" diyecek kadar derin bir aşka denk geldiniz mi hiç?

"Gecenin gölgesinden çıkıp gel / Ay saklar seni, güneş göstermez / Ben bilirim de kimse bilmez ismini..."

Bazen bir insanı öyle bir seversin ki, adını bile kimselere söyleyemezsin. Nazar değer diye mi, yoksa dille anlatılmayacak kadar kutsal olduğu için mi bilinmez...

Siz hiç birini "Sen mum, bense garip pervane" misali, yanacağını bile bile, kimseden medet ummadan gizlice sevdiniz mi? Yoksa günümüz sevdaları artık çok mu yüzeysel?

-

"Aşk anlatılır da söylenmez mi?" – Gizli kalmış sevdalar mı daha gerçek, yoksa herkesin bildiği mi?

"Gel bana, uzaklarda durma öyle / Korkmam ateşten, kaçmaz divane / Ben sende yanmaya razıyım..."

Bu şarkıdaki gibi; birini kimseden onay almadan, kimseye sergilemeden, sır sırra yaşamak mı gerçek aşktır? Yoksa aşk dediğin avaz avaz bağırılmalı mı?

Kalbinizi en çok acıtan ama vazgeçemediğiniz o "gizli" duygunuzu bir cümleyle anlatsanız ne derdiniz?

"Yolum senden geçmese bile, gözüm görmese bile / Işığın beni çağırır..."

Gururun, mesafelerin ya da şartların engel olduğu ama ışığına koşmaktan vazgeçemediğiniz o insan... Şu an bu şarkıyı onun için dinliyor olsanız, ona bu sözlerden hangi dizeyi göndermek isterdiniz?

"Ben sende yanmaya razıyım... Sen hiç yanacağını bile bile sevdiğin biri oldu mu?"

Bazı insanlar vardır; olmayacağını bile bile beklersin. Vazgeçemezsin ama kavuşamazsın da...

Siz hiç sonucu belli olduğu halde birini sevmekten vazgeçemediniz mi?

"Şu an 'Gel...' demek isteyip de diyemediğiniz biri var mı?"

Gurur...

Mesafe...

Kırgınlık...

Ya da kader...

Sizi ayıran sebep ne olursa olsun, şu an tek cümle kurabilecek olsanız ne yazardınız?

"Aşk gerçekten insanı pervane gibi ateşe götürür mü, yoksa bu sadece şiir midir?"

"Ben sende yanmaya razıyım, sen mum bense garip pervane..."

Sizce gerçek aşk fedakârlık mıdır, yoksa insanın kendini tüketmesi midir?

Gel / Pervane
Sözler: Cem Adrian

Gecenin gölgesinden çıkıp gel

Ay saklar seni, güneş göstermez

Ben bilirim de kimse bilmez ismini

Kimse görmeden, bilmeden gel

Gecenin gölgesinden çıkıp gel

Ay saklar seni, güneş göstermez

Ben bilirim de kimse bilmez ismini

Kimse görmeden, bilmeden gel

Gel, adını anmadan sev beni

Söz kirlenir de aşk kirlenmez mi?

Sus, kimse bilmesin seni

Aşk anlatılır da söylenmez mi?

Gel bana, uzaklarda durma öyle

Korkmam ateşten, kaçmaz divane

Ben sende yanmaya razıyım

Sen mum, bense garip pervane

Saçların geceyi kıskandırır

Gözlerinde bir telaş saklıdır

Yolum senden geçmese bile, gözüm görmese bile

Işığın beni çağırır

Dün ve yarın unutur adını

Gülüşün bugünde saklıdır

Bir sabah ansızın çıkıp gel

Bir sabah ansızın çıkıp gel, gel

Gel, adını anmadan sev beni

Söz kirlenir de aşk kirlenmez mi?

Sus, kimse bilmesin seni

Aşk anlatılır da söylenmez mi?

Gel bana, uzaklarda durma öyle

Korkmam ateşten, kaçmaz divane

Ben sende yanmaya razıyım

Sen mum, bense garip pervane

Gel, ben sensizim...