Ben ona karışırım, o bana karışamaz. Bana babasının emaneti olan kızı korumakta benim görevim. Saat 11-12 de kadının dışarıda ne işi var? Ortalık tacizciden sapıktan geçilmiyor öldürülüyoruz diye yaygara yapıyorlar, aynı kadınlar erkeklerin bile "ulan orada da değişik tipler vardır gitsek net kavga ederiz" diyip gitmediği yerlere, gitmediği saatlerde oradalar.
Kusura baksın umurumda olmaz, kabulse bu. Benim anlayışım bir yere kadar. Benim onu korumama izin vermeyecekse biter. Ki bitirmişliğimde çoktur bu konudan.
Ben erkeğim, kendimi bir şekil korurum, bıçak yesem atarım bir köşeye kendimi, 10 kişi dalsalar, birkaçını indirir kaçar korurum, yerde kapanırım vs. vs. anlatmak istediğim bir şekil sağ çıkarım. Fakat 15 yaşındaki çocuk bile bir kadını alıp alıkoyabilir, benim için tartışma konusu bile değil.
Benim gece 11-12-1 saatlerinde çok iş kovalamışlığım var. Karışamaz da değil, böyle üsluplarım yok. Nedenlerim bellidir, daha da detaylandırırım da. Bana emanet olan benim kurallarıma uyacak. Bende onun rahatsız olduğu, ne bileyim kadınların çok olduğu ortamlara o saatlerde bile olsa gitmeyeceğim. Karşılığını da verip, dinlenildiğini, değerli olduğunu hissettirmekte benim görevim.
Bunu sevgi göstergesi olarak görmem açıkçası, daha çok kısıtlama tarafına yakın bulurum. Merak etmek ayrı bir şey, insan sevdiğini düşünür, güvende olsun ister; buna tamam. Ama dışarı çıkış saatime karışmak, ne zaman çıkacağımı ne zaman döneceğimi yönetmeye çalışmak başka bir şey. Sevgi insanın hayatına baskı gibi çökmemeli. Benim için güzel olan şey kontrol edilmek değil, önemsendiğimi hissetmek. Aradaki fark da zaten üslupta belli olur; biri merak eder, diğeri sahipleniyorum diye alanını daraltır.
Tabii bana müdahale bu konuda hiç edemez çünkü dışarı çıkan biri değilim. İşim olmadıkça dışarıya çıkmayı hiç sevmem. Ama işim varken de müdahale ederse bu beni aşırı sıkar
Geç saatlerde çok dışarıda olan biri değilim. Arkadaşlarla beraberken 12yi geçtiğimiz oluyor, öyle bir durumda onlar eve kadar bırakıyorlar zaten. Tek çıksam bile yakın yerlere giderim ya da yolculuk için çıkarım. Merak edilebilir ama gidemezsin şu bu gibi tavırlar bana işlemez
Canım benim, bu soru tam da ilişkilerdeki o ince çizgiyi sorguluyor! 💖 Benim için direkt "Saat 12'de evde ol" demek biraz kısıtlama gibi hissettirirdi açıkçası. Çünkü aşk dediğin şey güven ve özgürlükle büyür bence. Tabii ki merak etmek, endişelenmek sevgi göstergesi olabilir ama bunu bir taleple değil, karşılıklı konuşarak, anlayışla yapmak daha güzel olurdu. Sence de öyle değil mi? 🤔
Amaç ne olursa olsun huzursuzluk çıkartır veya çok çok hoşlarına gider. Bu karışma işleri herkes için geçerli olmuyor. Birlikte olduğun kişiyi tanımadan aksiyon alınmamalı
Kısıtlama olarak görürürüm. şu an bile giriş çıkış saatim yok geç kalmayım diyorum ama annem bir saat belirlediği için değil 😂 geçe kalırsam taga atlayıp dönüyorum evime şovun alemi yok
Pek geç kalacağımı düşünmüyorum ama böyle bir kısıtlama gelince uyuz oluyorum. Madem o kadar düşünüyor eve gidiş saatimde mekana gelir beni alır evime bırakır😌
Tamam bu ilişkinin bir parcasi zaten, hayatınızda biri varsa saat 1 de dışarıda olmanız çok da iç açıcı değil. Artık sen ben değil biz oluyorsunuz hele ki uzun ikişkiyse bu daha önem taşıyor. Ortaklaşa kararlar almak zorunda oluyorsunuz
Yani üslup çok önemli kibar bir şekilde beni merak ettiğini söylerse ben de o şekilde cevap veririm. Ama kısıtlama emir verme tarzında yaparsa bunu işler değişir
Ana Sayfa > Aşk İlişkileri > Sorular > Sevgiliniz sizin dışarı çıkış saatlerinize karışsa bunu sevgi göstergesi mi, yoksa kısıtlama olarak mı görürdünüz?