Sence aşk ile sevgi arasındaki fark nedir?

Aşk ve sevgi, insan ruhunun iki ayrı mevsimi gibidir; biri yakıcı bir yaz güneşi, diğeri ise şefkatli bir sonbahar akşamıdır. Aşk, ruhun bir nevi infiali, varlığın kendi sınırlarını aşmaya çalıştığı o yakıcı ve huzursuz arayıştır. Bir şimşek çakması gibi ansızın gelir, sormaz ve sadece sarsar. Bir uçurumun kenarında, rüzgârın şiddetine kapılıp düşmekten korkmamaktır; mantığın zırhını bir kenara bırakıp ruhu çırılçıplak ateşe atmaktır. Aşkta “ben”lik, “sen”in ışığında erir; kişi kendi aynasından ziyade, sevdiğinin gözlerindeki aksinde kaybolmayı yeğler. Mecnun’un çölde bir kum tanesinde Leyla’yı araması gibi, aşk nesnesini kutsallaştıran, ulaşılmaz olanı cazip kılan kör edici bir hayranlık ve adanmışlık sarmalıdır.
Sevgi ise aşkın o deli dolu sularının durulmuş, kabına sığmış ve derinleşmiş halidir. Bir nakış gibi ilmek ilmek işlenir; zamanla kurulur, emekle büyür ve sabırla beslenir. Fırtınadan sonra denizin dinginleşmesi, bir evin en mahrem köşesindeki sıcak çay kokusu gibidir. Aşkta aranan heyecanın yerini sevgide güvenin sadakati alır; sevgi, bir başkasının varlığını kendi varlığın gibi benimsemek ve onun eksiklerini kendi tamamlanmışlığınla örtmektir. Yarım asrı devirmiş iki ihtiyarın konuşmadan birbirlerinin gözlerine bakarak dünyayı anlamlandırması sevgidir; çünkü burada artık tutku yerini aidiyete bırakmıştır. Nihayetinde aşk, insanı kanatlandıran o büyük savruluştur; sevgi ise insanı yere, hayata ve bir başkasının yüreğine bağlayan kopmaz bir halattır. Aşkla parlarız, sevgiyle yaşarız; biri yüreğimizi yakan bir kıvılcımdır, diğeri ise ömrümüzü aydınlatan bir meşale.