Kalbin dile gelse ne söylerdi?

Bazı insanlar hayatımdan geçti, bazıları ise hayatımın kendisi oldu. Ben, ömrüm boyunca tek bir insanı sevdim. Öyle derin, öyle sessiz bir sevgiydi ki, aradan geçen yıllar onu eksiltmedi; aksine yokluğuyla daha da büyüttü.

İnsanlar zamanın her şeyi iyileştirdiğini söyler. Oysa zaman yalnızca acıyla yaşamayı öğretir. Bazı yaralar kapanmaz; sadece insan onları kalbinin daha derin bir yerine taşımayı öğrenir. Ben de yıllardır bunu yapıyorum. Her sabah eksik bir cümleyle uyanıyor, her gece tamamlanmamış bir hikâyeyle uyuyorum.

Yine de hayata küsmeyi hiç öğrenemedim. Çünkü bazen bir insan gider ama sevgisi kalır. Bir bakışta, bir gülümsemede, bir ses tonunda yeniden karşınıza çıkar. Geçmiş, hatıra olmaktan çıkar ve yaşayan bir şeye dönüşür. İşte o zaman anlarsınız; sevgi, ölümden daha inatçı bir duygudur.

Bugün geriye dönüp baktığımda, yaşadığım en büyük acının aynı zamanda bana verilen en büyük armağan olduğunu görüyorum. Çünkü bir insanı kaybetmek, onu sevmeyi bırakmak anlamına gelmiyor. Hatta bazen gerçek sevgi, yokluğun içinde varlığını sürdürebilmektir.

Kalbim dile gelseydi şunu söylerdi:

Ben yarım kaldım, evet. Ama sevdiğim için pişman olmadım. Çünkü bazı insanlar bir ömre değil, bir ruha dokunur. Ve bir ruha dokunanlar, gittikten sonra bile gitmezler.

Benim kalbim dile gelse ilk önce o yorucu, gereksiz kalabalıklardan arınmak istediğini haykırırdı insan yaş aldıkça anlıyor ki içini kemiren o kötü duygulardan, hasetten, kibirden temizlenmek kadar büyük bir lüks yok. Bu yüzden her fırsatta Allah'a sığınmak, her şeyi O'na havale etmek bana müthiş bir hafiflik ve asil bir duruş veriyor.
Zaten hayat dediğin ne ki? Kimseye eyvallahım yok, hakkaniyet neyi gerektiriyorsa arkasındayım.

Biraz yavaşla, bu kadar her şeyi içine atıp kendine yüklenme, biraz da kendine şefkat göster derdi biz insanlar, çoğu zaman başkalarını mutlu etmek, olayları alttan almak ya da o güçlü durma maskesini takmak için kendimizi ihmal ediyoruz kalbim muhtemelen bırak artık şu gereksiz mücadeleleri, sadece nefes al ve şu anın tadını çıkar diye haykırırdı fazla yorulduk, biraz huzura ve sadece kendimiz olmaya ihtiyacımız var..