En sevgili olunmayacak kişiyle ayrıldıktan sonra neden kötü hissediyorum?

Yanlış insanlara denk geldikçe önyargılarla dolarsın. O yüzden umudunu kaybetme. Geçmişinde yaşanmışlıkları geleceğine önyargıyla yansıtma. Çünkü her insan aynı değil. Sen sadece yaşanmışlıklardan dolayı böyle bir duvar ördün ve o duvarın arkasında yalnızlığı mantıklı bulsan da duygusal boşluk bataklığa dönüşüp seni boğmaya başladığı zaman ördüğün o duvarları tekrar yıkmak isteyeceksin. O zamana kadar kafanı dinle

Benim yaşıma gelmiş ve benden büyük kadınlarda hep bu sorun oluyor. Belli bir yaşa kadar yaşanmışlıkları olup artık pes bayrağı çekiyorlar. Birkaçıyla tanıştığımda geçmişinden kalan zehirli düşünceleri yeni ilişkisine yansıtmaya çalışıyorlardı mesela erkekler aynısınız kardeşimsin falan. Bunlar zehirli düşünceler. Ve şunu farkettim, o insanı iyileşsin diye ne kadar güven versem de çabalasam da bir erkek olarak asla fayda olmuyor iyileşmiyor veya iyileşmeyen insanlara denk geldim. İyileştirmeye çalıştıkça kendimi hasta ediyordum. O yüzden uğraşmıyorum artık geçmişinden kalan veya çevresinden gördüğü yaraları oluşmuş insanı iyileştirmeye. Bende bundan bıktım biliyor musun.

*kardeşim yazan yeri KS düzeltmiş küfür vardı orada

Hastalara hastane oldukça iyileşip tekrar uğraşmazlar. Hayatın kuralı döngüsü gibi bir şey.

Bizde hastalanacaz bu gidişle.

Tek taraflı değil iki taraflı olarakta şifacı olunarak. Öyle birini de bulabilirsen. İlişkilerde toksik savaşlar asla bitmiyor. Bazen en ufak sudan sebep şeyi kafaya takar hale geliyorsun ve ilişki bittikten sonra da ben nasıl bunu kafama takmışım diye kendine şaşırıyorsun. İşte ilişki de insanı o kadar sarhoş ediyor ki bazı şeyleri görebilecekken göremez hale gelebiliyorsun. Bunu çözümü iki taraflı oluyor. Karşılıklı olarak ortayolu bulabilecek çözüm odaklı insan olmak gerekiyor. Biri inat yapıp diğeri susarsa gurur yaparsa olmaz bu iş.

Aynısını bende yaptım biliyor musun çoğu insana senin gibi şifacı olmaya dert dinlemeye odaklanmıştım. Genelde hep dert dinletirler ama dinlemeye gelince de kaçarlardı. Yine de ben umudumu kaybetmedim.