Erkekler benden neden kaçıyor, neden hep iyi giderken bir anda terk ediliyorum?

Eski erkek arkadaşımla her şey çok güzeldi. Eğitim, kültür, dış görünüş olarak uyumlu ve birbirimizden keyif alıyorduk. O bana karşı hep çok fazla saygılı ve düzgün davrandı. Hatta bana daha önce hayatımdaki hiç kimseye ve hiçbir kıza bu kadar iyi davranmadım ve onu kırmaktan korkmadım. Ama bir süre sonra bana depresyonda olduğunu ve bununla baş edemediğini söyledi ve biz ayrıldık. Ben tamam nasıl istersen dedim, bu sana kötü geliyorsa ayrılalım dedim. Aradan 2-3 hafta geçti bana yazdı, işte niye hiç kavga etmedik, niye ben hayır olmaz demedim diye, ya da üzülmedim diye. Üzüldüm tabii ki de, ama bunu ona hiç belli etmedim. Sonra yine hüsran, ayrıldık. Ama birbirimize hiç kötü söz, ya da işte kırıcı bir şey söylemedik. O da hep bana arkadaşlarıma senden bahsediyorum, işte sen çok başkasın, fazla iyisin diye, bunu takdir ediyorum derdi. Aradan aylar geçti, başka biriyle tanıştım. O da müzikle ilgileniyordu, ortak fazla alanımız vardı, beni güzel ve çekici buluyordu. Gayet de güzel sohbetimiz ilerlerken, bir sabah beni engelledi. Niye ilişkilerde doğru kişiyi bulamıyorum? Niye hep gidiyorlar? Sorun benden mi kaynaklanıyor?