Aşkı kalıcı yapan şeyin tutku mu, yoksa arkadaşlık mı olduğuna inanıyor sunuz?

Aşkı ayakta tutan şey mesafedir, ulaşılamazlıktır ve o ulaşma arzusunun yarattığı gerilimdir. ​Aşk, her şeye sahip olduğunda değil, hep bir şeyler eksik kaldığında yaşar. Yan yanayken bile duyulan o garip kaybetme korkusu, araya giren mesafeler, zamanlar vs. Mesela özlem bana göre aşkın oksijenidir. Özlemin yarattığı o boşluğu sadece tutku doldurur. Bu tutku, ulaştığın an sönen bir heves değil, ulaştıkça daha da çoğalan bir susuzluk. Tutku varsa, her buluşma ilk buluşmadır; her dokunuş bir keşif.. Akla edebiyatın ve tarihin en büyük aşıkları gelsin; Leyla ile Mecnun, Romeo ve Juliet, tarihteki o devasa aşkları var eden şey yan yana huzurla yaşlanmaları değildi, aralarındaki o bitmek bilmeyen özlem ve onları yakıp kavuran tutkuydu. Mesele birlikte olmak değil, "birbirine doğru yanmak" bence. Aşk bir liman değil, bir yolculuk ve o yolculukta insanı yolda tutan şey, ilerideki o ışığa yani tutkuya duyduğu amansız açlık ve ona ulaşmak için çektiği o sızıdır yani özlemdir :))