Sevgilinizin karşı cinsten kankası olabilir mi?

Sevgilinin değil kadın ya da erkek karşı cinsten çok samimi olması doğru değil. Elbet karşı çıkan olabilir. Ancak ben bu yaşa geldim. İyi davranmak iki cins içinde bir süre sonra farklı bir noktaya getiriyor. Ben Hz Yusuf değilim. Ondan dolayı karşı cinsten en fazla iş arkadaşım olur. Ondada sınırlar olur. Bir erkeğin en büyük zaafı kadındır. kadına ulaşabilen erkek ise ahkam keser. Zamanında her naneyi yemiştir. Bizde geçtik o tecrübelerden. Biraz samimi muhabbet hemen farklı noktaya getiriyor. Şöyle örnek vereyim. İş yerimde 40 yaşlarında boşanmış bir hanım efendi var. Ben spor yaptığım için kendimce iyi gözüküyorum. Bu hanım efendi ile normal muhabbetim vardı. Ama hiç sınırlarımı aşmadım. Bana birgün diğer kadınların içinde. Herkese farklı bir his uyandırıyorsun dedi ki ben samimane veya muhabbetin gideceği bir konuşma da yapmadım. Yani ben kanka olaylarına hep karşıydım. hala karşıyım.

Kanka kavramını kim getirdi. Acaba? Bu soru üzerinde biraz düşünmek lazım. Arkadaşlık saygıyla başlar. Kanka bunun neresinde olur? Arkadaşın en sevdiği erkek ya da bayan birey, onunda bir yeri olmalıdır. Boş kaldığımız vakitlerde, yanımızda olmasını istediğimiz , en güvenilir arkadaşta kabul edebileceğimiz, bir kişidir. Ama iş büyüyüpte , karşımızda bir erkek veya bayan sevgilimizin olma durumu, ortaya çıktığında iş değişiyor. O zaman kankalar bir rakip gibi görülüyor. Bunu iki tarafta kendinde, hangimizi seviyorsun gibi bir paylaşıma, zorlama şeklini alıyor. Oysa kankalar rakip değil. Bunu anlamak istemeyen taraflarda , aralarındaki ilişkiyi bitirme, arkadaşlıklarından çekinmeden ayrılma, yoluna gidebiliyor. Aralarında oturup konuşmadan, bu ilişkiyi bitirmek yanlışla eş değer bir şey, bunca sözden sonra, biraraya gelmek en doğru karar olur. Kankalar bir kenarda durabilirler. Bunu akıldan bitirmek gerekiyor.

Benim düşüncem sevgilinin karşı cinsten kankası falan olmaz, net. Şunu hep diyorum zaten, bu kanka muhabbeti tamamen koca bir yalan. İki karşı cins arasında illa ki bir tarafın duygusu, bir çekim ya da "acaba"sı vardır; kimse birbirini kandırmasın. Ben hayatımdaki insanın sınırlarını, duruşunu ve nereye ait olduğunu bilmesini isterim. Öyle her dakika "kankamla kahve içiyorum", "dertleşiyorum" falan bana göre değil. Güvenmek ayrı şey, saf yerine konmak ayrı şey. Ağırbaşlı, ne istediğini bilen bir insan zaten o sınırı kendisi çizer, başkasının uyarmasına gerek kalmaz.

İlişki dediğin şey asil ve net olur; arada gri alanlara, "arkadaşız" maskesi ardına saklanan samimiyetlere gerek yok. Benim doğrum, benim duruşum budur; gerisi sadece lafügüzaf.