Bir insan durup dururken neden gider, sebepsiz gidişin altında ne yatar?

Dışarıdan durup dururken gibi görünse de, bence giden kişi için süreç çok daha önce başlamıştır. Genellikle ifade edemediği bir memnuniyetsizlik, kendi içinde çözemediği bir çatışma veya sorumluluktan kaçma isteği birikmiştir. Yani o an bir sonuçtur, sebepsiz değildir; sadece o sebep karşı tarafa hiç anlatılmamıştır.

Bence bu hayatta hiçbir gidiş aslında durup dururken ya da sebepsiz değil. Dışarıdan bakınca her şey güllük gülistanlık görünür ama o giden kişinin kafasında çoktan hesap kitap yapılmıştır. Senin de dediğin gibi bir insan ortada hiçbir sorun yokken bir anda çekip gidiyorsa, ya sizden alacağını almıştır ya da artık sizi sömüremeyeceğini, kullanamayacağını fark etmiştir.

​Zaten ilişkilerde genel olarak yaşanan şey de bu Bazı tipler hayatınıza girerken muazzam bir maske takıyor, kendilerini kusursuz gösteriyorlar. Ama siz zamanla o süslü vitrinin arkasındaki gerçek yüzü, o manipülasyonları ve dönen oyunları sezmeye başladığınız an işin rengi değişiyor. Karşı taraf sizin zekanızla, olayları net okuma biçiminizle baş edemeyeceğini anladığı an panikliyor. "Ben bu insanı artık kandıramam, oyunlarım sökmez" dediği noktada da yüzleşmeye cesaret edemeyip saçma sapan bir bahaneyle kaçmayı seçiyor.

​Çünkü gitmek, maskesi düşmüş bir şekilde hesap vermekten çok daha kolay. Karşısındakinin dürüstlüğünü hazmedemeyen ve o sahte dünyasının yıkılmasından korkan her korkak insan bu yola başvurur. Yani bu gidiş sizinle ilgili bir eksiklik değil, karşı tarafın acizliğidir. Sizi artık tüketemeyeceğini anlayan birinin çekip gitmesi aslında size büyük bir hediyedir; farkında olmadan hayatınızdaki bir yükü temizlemiş olur, o kadar.