Ayrılınca hep kendimi suçluyorum, sorun bende mi yoksa onun ilgisiz tavırlarında mı?

Bu adamla yıllardır ayrılıp barışıyoruz. Başlarda peşimden koşan, bırakmayan, her ayrılıkta geri dönen taraf oydu. Hatta son ayrılığımız çok kötü olmuştu, bu defa kesin bitti diye düşünmüştüm ama yine döndü.

Sorun şu ki döndüğünde de hiçbir şey düzelmiyor. Eski ilgisi yok, sevgisini hissetmiyorum, bana değer verdiğini hissetmiyorum. Günlerce, bazen bir hafta on gün hatta daha uzun süre yazmıyor. Ben de sürekli yazan taraf olmak istemediğim için kendimi geri çekiyorum. Bazen yoğun olduğunu düşünüyorum ama başka kadınlarla da konuştuğunu öğrendim.

Bir dönem acaba istediklerini vermediğim için mi böyle oldu diye düşündüm. Ama son barışmamızda ilk buluşmada ona karşı daha yakın davrandım. Eve geçince yine yazmadı. Bir gün sonra ben yazdım. Arada birkaç kez yazdı ama yine aynı ilgisizlik devam etti.

Ben de defalarca “Madem dönüyorsun, neden böyle davranıyorsun?” diye sordum ama net bir cevap alamadım. Her ayrılıkta araya zaman giriyor, sonra yine yazıyor. Ben de bazen yazıyorum ama birkaç gün sonra yine geri çekiliyorum çünkü bu ilgisizlik çok zoruma gidiyor.

Asıl kafamı kurcalayan şey şu: Onu çok seviyorum. O yokken bazen “Keşke ben yazsaydım, keşke daha çok üstüne düşseydim, keşke sevgimi daha çok belli etseydim” diye düşünüyorum. Hatta bazen yazıp “Ne istiyorsan kabul ediyorum” deme isteği bile geliyor. Ama iş ilişki içindeyken buna gücüm yetmiyor. Çünkü onun ilgisiz tavırları, günlerce yazmaması ve bazen dalga geçer gibi davranması çok kırıyor beni.

Bu yüzden sürekli bir ikilem yaşıyorum. İlişki içindeyken geri çekiliyorum, ayrılınca da kendimi suçluyorum. Acaba ben mi yeterince çaba göstermedim? Ben mi daha çok yazmalıydım? Ben mi sevgimi daha fazla göstermeliydim? Yoksa gerçekten sorun benim yazmamam değil de onun davranışları mıydı?