İnsan ne kadar sevebilir?

“İnsan, bir insanı ne kadar sevebilir?” dedi gökyüzündeki melek.

Şöyle açıkladı bu soruyu:

İnsan çok sever, az sever ya da sadece sever; bunun bir ölçüsü yoktur. Sadece insanın içinde olan, gerçek olan sevgi vardır. İnsan ne sevgiye muhtaç olacak kadar sever ne de muhtaç edecek kadar. Muhtaç olan, muhtaçlığını gideremez. Çünkü bilmez neyi ne kadar seveceğini; orantısı olmaz, o bedende tutmaz.

Bazen oyalanmak, yalnızlıktan uzak durmak için sever insan. Bazen sevilmeye ihtiyacı olduğu için, bazen ise gerçekten sevmeyi bildiği için sever.

Sevgi, insanın ilacıdır; fakat ilacı olan şey, aynı zamanda hastalığıdır da. Sevgi, sevilmemiş insanlarda bulunmaz mesela. Nasıl seveceğini, nasıl sahip çıkacağını bilmez. Kimsesiz bir çocuğun anne, baba ve aile sevgisini bilmediği gibi; sevilmeyen insan da sevgiyi bilemez.

Sevmeyi bilmeyen ise bu hayatı, hiç sevilmeyecekmiş gibi yaşar. Ama bilmez ki her toprak, bir gün ona ait gülü gönül bahçesinde yeşertir. Ona ruh eşini, yol arkadaşını, doğru kişiyi getirir. İnsan tüm dünyayı gezer, fakat aradığını zamanından önce bulamaz.

Ya beklemeli insan, onu sevecek birisini; ya da bu diyardan gitmeli, kurutmalı kara toprağını.

Kısacası, insan için sevginin hem tanımı vardır hem de yoktur. Söz ile söylense de gönülde hissedilmez; gönülde hissedilse de söz ile söylenmez.

İşte sevgi, bir o kadar anlamlı, bir o kadar da anlamsızdır.

#Aşkveİlişkileri