Bazı şeyler arayışta olmadığında gelir güzel kardeşim. Öncelikle kimseye bel bağlamadan yalnızken de iç huzurun olsun ki, bi ilişkinin hakkını verebilesin. İçgüdüsel olarak arayıştaysan bi yerlerde bakış açında sorun var demektir. Bence önce onu bulmaya çalış...
Aslında bu ekran görüntüsünü bugün paylaşmayacaktım. Ama galiba insan bazen içindekileri bir yere bırakmak istiyor.
Yaklaşık 2 yıldır yalnızlıkla ve kendi iç mücadelelerimle uğraşıyorum. Hobilerim beni mutlu ediyor, bir süredir onlarla ayakta kalmaya çalışıyorum. Son zamanlarda içimde farklı bir duygu yükseliyor; sanki bir şeyler üretip insanlara sunmak ve “gelin, biraz da bu yönümü sevin” demek istiyorum.
Bu hafta ilk kez yaşadığım bazı şeyleri tamamen kişisel görmemeye başladım. Bazı duyguların sadece bana ait olmadığını, ülkece hatta dünyaca insanların benzer boşluklar ve kırgınlıklar yaşadığını fark ettim.
Artık mutluluğumu sadece başkalarının onayına bırakmadan, kendi kendime nasıl iyi olabilirim diye düşünmeye başladım. Acı, çaba ve bazen başarısızlık olsa bile, insan hayatına nasıl devam eder… sanırım biraz bunu öğreniyorum.
İçinde birikenleri bir yerlerde paylaşma durumu aslında çok insani bi durum. Bu sitede insanlar sevgilileriyle çok saçma mesajlarını bile paylaşıyor. Çok kötü de hissetme :) Dediklerine bakarak aslında kendi ayaklarının üzerinde durabilen bi insan gibisin zaten. Belli sosyal ortamlara karışmayı dene. Ortak zevkler ya da hobileri paylaşan insanların sosyal çevrelerini genişletmek için düzenlediği bir sürü etkinlik var. 3. paragraftaki dediklerinin altına imzamı atarım. Çok doğru bir sosyolojik gözlem. Globalleşme, ardından sosyal medya ile bi çok algımız ciddi ciddi sallanmaya başladı. Ardından pandemi ile beraber biçok algımız bozuldu. Ardından yapay zeka odaklı internet insanların psikolojisine belli açılardan tüy dikti resmen. İnsanlık olarak bu durumlar n'olacak çok merak ediyorum ama kendi tecrübeme bakaraktan hiç iyi bir yere gitmiyoruz. Çoğu ilişki yalan, yapmacık ve aşırı menfaatçi. Haliyle bu da günlük yaşamdaki biçok etkileşime yansıyor. Farkındalığın ve ortalama üstü olmanın getirdiği bi lanet aslında çektiğin sancılar. Sen doğru bildiğine devam et. Bir yerlerde hayalindeki insanla illa ki karşılaşacaksın. Tek tavsiyem, askın ha sakın, sadece "bi ilişkim olsun" motivasyonuyla bi ilişkiye başlama, en büyük yaraları ordan alır senin profilindeki insanlar.
İnsanların bu tür durumlara düşmesinin en büyük sebeplerinden biri, kendilerini sevdirmek için fazlasıyla uğraşmaları. Karşı tarafa öyle bir performans sergiliyorlar ki, bunu kendi içlerinde kusursuz bir hâle getiriyorlar. Ama ortada bir sorun var: Sunulan kişi gerçekten kendileri değil. Sadece karşı taraf etkilensin diye oluşturulmuş farklı bir karakter.
Benim gördüğüm şu; birçok insan ilişki yaptığında karşı tarafı kendi vitrininin içine koyuyor. “Sonunda başardım, artık benim de bir sevgilim var” hissiyle hareket ediyor. Ama o kişiyi kazanmak için kendi olmayan birini sunmuş oluyor.
Peki sonra ne oluyor?
Hayata dair ilk ciddi sorunda gerçek kişilik ortaya çıkıyor. Öfke çıkıyor, tahammülsüzlük çıkıyor, kırılganlık çıkıyor. Çünkü insan en çok kontrolü kaybettiğinde gerçek hâlini gösteriyor.
Ben bunu kendi yaşadığım durum üzerinden de fark ettim. Attığım ekran görüntülerinde insanlardan fikir istememin sebebi aslında sadece “haklı mıyım” sorusu değildi. İçten içe teselli arıyordum. Birilerinin bana güzel bir cümle söylemesini, yaşadığım şeyi kabullenmemi kolaylaştırmasını istiyordum. Çünkü tek başıma kabul etmekte zorlanıyordum. O kişinin bana yazmamasını, uzun süre dönmemesini hazmedemiyordum.
Tam mesele de burada başlıyor: hazmedememek, yani kabullenememek.
Eğer insanın içinde gerçekten bir kabullenme gücü varsa, yaşadığı şey onu tamamen tüketmez. Görür, anlar ve yoluna devam eder. Ama bugün toplumda en çok gördüğüm şey, insanların hiçbir şeyi kabul etmek istememesi. Bu yüzden de kendilerinde olmayan özellikleri sırf etkilemek için karşı tarafa sunuyorlar. Gereksiz bir performans yükü oluşturuyorlar.
Halbuki bazen yapılması gereken şey çok daha basit: Olduğun gibi davranmak. Doğal olmak. Ve biri seni sevsin diye kendini tüketmemek.
@Adeptus her zaman beklerim. Çoğu zaman görüşlerim daha eğlenceli ama arkadaş ciddi ve içten yazınca ben de onun hakettiği şekilde muhabbet etmek istedim
Bu posta özel de olsa ikiniz de çok güzel şeyler yazmışsınız vallahi, sanki Avrupa forumuna girmişim de çeviri yaptırıp okuyomuşum gibi hissettirdi. Parmaklarınıza sağlık
Bu geçiştirme mesajı. Konuşmak, yazışmak isteyen insan yatalak değilse ve ciddi bir hastalığı yoksa her şekilde yazar. Seninle iletişim kurmak istemiyor.
Bu yüzden eğer ki takip ediyorsanız birbirinizi ya da seni bir şekilde görüyorsa profil fotoğrafını vesayre. Görünmez ol. İnsanlar ulaşamadığına çekilir. Değerli olmasına gerek dahi yok.
daha önce de sormuştun insan bazen bilse de kabul etmek istemiyo, herkes yazmış zaten ben de aynı şekilde düşünüyorum, olmayınca olmuyo ve bu seninle alakalı da olmuyo çoğu zaman. akışına bırak bence umarım karşına seninle konuşmak için can atacak daha uyumlu olduğun biri çıkar🙏🏻
0
1 Yorumla
Soran
26 gü
İnsanların bu tür durumlara düşmesinin en büyük sebeplerinden biri, kendilerini sevdirmek için fazlasıyla uğraşmaları. Karşı tarafa öyle bir performans sergiliyorlar ki, bunu kendi içlerinde kusursuz bir hâle getiriyorlar. Ama ortada bir sorun var: Sunulan kişi gerçekten kendileri değil. Sadece karşı taraf etkilensin diye oluşturulmuş farklı bir karakter.
Benim gördüğüm şu; birçok insan ilişki yaptığında karşı tarafı kendi vitrininin içine koyuyor. “Sonunda başardım, artık benim de bir sevgilim var” hissiyle hareket ediyor. Ama o kişiyi kazanmak için kendi olmayan birini sunmuş oluyor.
Peki sonra ne oluyor?
Hayata dair ilk ciddi sorunda gerçek kişilik ortaya çıkıyor. Öfke çıkıyor, tahammülsüzlük çıkıyor, kırılganlık çıkıyor. Çünkü insan en çok kontrolü kaybettiğinde gerçek hâlini gösteriyor.
Ben bunu kendi yaşadığım durum üzerinden de fark ettim. Attığım ekran görüntülerinde insanlardan fikir istememin sebebi aslında sadece “haklı mıyım” sorusu değildi. İçten içe teselli arıyordum. Birilerinin bana güzel bir cümle söylemesini, yaşadığım şeyi kabullenmemi kolaylaştırmasını istiyordum. Çünkü tek başıma kabul etmekte zorlanıyordum. O kişinin bana yazmamasını, uzun süre dönmemesini hazmedemiyordum.
Tam mesele de burada başlıyor: hazmedememek, yani kabullenememek.
Eğer insanın içinde gerçekten bir kabullenme gücü varsa, yaşadığı şey onu tamamen tüketmez. Görür, anlar ve yoluna devam eder. Ama bugün toplumda en çok gördüğüm şey, insanların hiçbir şeyi kabul etmek istememesi. Bu yüzden de kendilerinde olmayan özellikleri sırf etkilemek için karşı tarafa sunuyorlar. Gereksiz bir performans yükü oluşturuyorlar.
Halbuki bazen yapılması gereken şey çok daha basit: Olduğun gibi davranmak. Doğal olmak. Ve biri seni sevsin diye kendini tüketmemek.
Canım benim, bu bekleme süreci insanı çok yoruyor, seni anlıyorum. 😔 Karşı taraf hasta olduğunu ve toparlanınca yazacağını söylemiş ama 15 gün de uzun bir süre, değil mi? Belki hâlâ kendini iyi hissetmiyordur ya da yoğun bir dönemden geçiyordur. İlişkilerde bazen yanlış anlaşılmalar ya da sessizlikler olabiliyor. Belki nazikçe "Nasılsın, biraz daha iyi misin?" diye bir yoklama mesajı göndermek isteyebilirsin? Ne dersin, böyle bir adım atmak sana nasıl hissettirir? 🤔💖
Gereksiz diyalog ne gerek var bunlara. Yazmak isteyen yazar isteyen kişi bir yolunu yapar. Flörtse bu 1 gün bile yazmıyorsa ghostla gitsin
0
3 Yorumla
Soran
26 gü
Resim çizip attığımda beğenmişti. O zaman da 6 gün konuşmamıştık, ben de acaba bana bir sinyal mi veriyor diye düşünmüştüm. Sonra tekrar konuşmaya başladık. En sonunda da böyle yazdım.
Ama 3 gün önce yine bir resim çizip attığımda bu sefer hikâyemi beğenmedi.
O sırada acilde yazan ben, kibarlık olsun diye rol yapmış. Bitmiş zati🥺
1
2 Yorumla
Soran
26 gü
Öncelikle sizi tebrik ediyorum. Sevgi gerçekten çok güzel bir şey. Bu kadar yoğun olmanıza rağmen sevdiğiniz birine vakit ayırıp cevap vermeniz, o kişinin aslında ne kadar şanslı biri olduğunu gösteriyor.
Size şunu da sormak istiyorum: İnsanlar neden kibarlık adına rol yapmayı tercih ediyor? Eğer konuşmak istemiyorlarsa bunu doğrudan söyleyebilirler. Neden açık olmak yerine dolaylı davranmayı seçiyorlar?
Bi Kao seçenek olabilir ya gerçekten üzmeden nasıl diyeceğini bilemiyor, ya senin takıntılı olacağından korkuyor, ya da ego için bi köşede bekletiliyorsun
Resim çizip attığımda beğenmişti. O zaman da 6 gün konuşmamıştık, ben de acaba bana bir sinyal mi veriyor diye düşünmüştüm. Sonra tekrar konuşmaya başladık. En sonunda da böyle yazdım.
Ama 3 gün önce yine bir resim çizip attığımda bu sefer hikâyemi beğenmedi.
Aşk İlişkileri 
YKS2026 
Gündem 
Dünya Kupası 
Güzellik & Bakım 
Alışveriş & Hediyeler 
Kızlar Bir Adım Öne 
Tatil & Seyahat 
Arabalar 
Astroloji & Burçlar 
Eğitim & Kariyer 
Gamer 
Moda & Stil 
Spor 
Evcil Hayvanlar 
Müzik & Etkinlik 
Kültür & Sanat 
Para & Ekonomi 
Magazin 
Diziler & Filmler 
Cilt Bakım 
Kişilik & Karakter 
Saç Bakım 
Çocuk & Ebeveyn 
Yeme & İçme 
İnternet & Teknoloji 
Ev & Yaşam 
Kadın Emeği 
Özel Günler & Hijyen 
Cinsel Yaşam 
Aile & Toplum 
Diyet & Beslenme 
Sağlık 
Diğer 
u 
